ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΥΟ "ΑΡΘΡΑ - ΦΩΤΙΑ"

«Δεύτερος γύρος» για τα σκουπίδια

• από την "Εφημερίδα των Συντακτών"

Ξεκινούν αύριο (σήμερα 22 Ιανουαρίου 2013), με πρώτο το Γραμματικό, οι εκδηλώσεις ενδιαφέροντος για την κατασκευή των τεσσάρων νέων μονάδων επεξεργασίας απορριμμάτων με τη μορφή Σύμπραξης Δημόσιου-Ιδιωτικού Τομέα στην Αττική στον ανταγωνιστικό διάλογο που διοργανώνει ο ειδικός διαβαθμητικός σύνδεσμος νομού Αττικής (ΕΣΔΝΑ).

Η Περιφέρεια Αττικής εν μέσω αντιδράσεων πολιτών, δημοτικών αρχών και της ΠΟΕ-ΟΤΑ καταγγέλλεται ότι παραδίδει τη διαχείριση των απορριμμάτων σε ιδιώτες και ζητά την υποβολή προτάσεων από τους ενδιαφερόμενους επενδυτές για την κατασκευή των νέων μονάδων στο Γραμματικό, την Κερατέα, τη Φυλή και τα Άνω Λιόσια.

Μέσω του ανταγωνιστικού διαλόγου θα επιλεχθεί ο ιδιώτης που θα αναλάβει την κατασκευή και διαχείριση της νέας μονάδας διαχείρισης απορριμμάτων για τα επόμενα 27 χρόνια. Η συμμετοχή του Δημοσίου θα είναι 200 εκατ. ευρώ που έχουν δεσμευτεί από το Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αττικής και θα χρηματοδοτήσουν τη δαπάνη. Το υπόλοιπο ποσό θα το καταβάλει ο ιδιώτης ο οποίος θα ορίσει και τον τρόπο με τον οποίο θα κάνει απόσβεση του κόστους. Θα μπορεί να κοστολογήσει όπως ο ίδιος πιστεύει τη χρήση των υπηρεσιών και προφανώς να εμπορευθεί το εμπόρευμα-σκουπίδι.

Οι συμβάσεις που θα υπογραφούν δεν εμπίπτουν στη νομοθεσία περί δημόσιων έργων καθώς η κατασκευή των μονάδων θα γίνει με σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Αυτή η σύμβαση δεν θα μπορεί να αλλάξει με καταγγελία του Δημοσίου και θα εποπτεύεται από μια νέα επιτροπή διαιτησίας που θα οριστεί από το Δημόσιο και τους ίδιους τους επενδυτές.

Ο ανταγωνιστικός διάλογος είναι μια μορφή διαγωνισμού που δεν έχει ξαναγίνει στην Ελλάδα, ενώ πρωτόγνωρα θα είναι και τα αποτελέσματα που μπορεί να έχει. Ταυτόχρονα διατυπώνονται επιφυλάξεις ότι πρόκειται για μια εντελώς αδιαφανή διαδικασία καθώς δεν γνωρίζουμε ούτε ποιος στελεχώνει την επιτροπή που διαπραγματεύεται με τους ιδιώτες ούτε λεπτομέρειες που αφορούν τις προτάσεις.

Η ιδιαιτερότητα που παρουσιάζει η διαδικασία του ανταγωνιστικού διαλόγου είναι πως στη συγκεκριμένη περίπτωση οι ιδιώτες θα ορίσουν τις προτάσεις και η πολιτεία θα αποφασίσει μεταξύ αυτών. Σε έναν συνηθισμένο διαγωνισμό η πολιτεία ζητά κάτι συγκεκριμένο και περιμένει την κατάθεση σχετικών προτάσεων από τους ενδιαφερομένους.

Μιλώντας για τη διαχείριση απορριμμάτων, θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένο πως η πολιτεία ορίζει τις τεχνολογίες που η ίδια χρειάζεται (μονάδες κομποστοποίησης, ανακύκλωσης, διαλογής απορριμμάτων στην πηγή) έχοντας ένα στρατηγικό σχέδιο με απώτερο σκοπό τη μείωση του όγκου των απορριμμάτων και την ταυτόχρονη προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας των πολιτών.

Ωστόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση η πολιτεία ζητά από τους ιδιώτες να τηρήσουν το ελάχιστο που προβλέπει η σχετική κοινοτική νομοθεσία και να καταθέσουν προτάσεις για τη διαχείριση σύμμεικτου απορρίμματος όπως ορίζεται ρητά στην πρόσκληση ενδιαφέροντος του ΕΣΔΝΑ. Με αυτόν τον τρόπο φωτογραφίζονται οι παλαιές τεχνολογίες της καύσης και της ταφής, αποκλείοντας έτσι άλλες «πράσινες» επιλογές που χρησιμοποιούνται στο εξωτερικό.

Η ηθελημένη προχειρότητα που διέπει τη συγκεκριμένη διαδικασία συνεχίζεται και στο πεδίο των στρατηγικών μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων που απουσιάζουν ηχηρά, σύμφωνα με όσους παρακολουθούν τα τεκταινόμενα. Στην τελευταία αναθεώρηση του -ξεπερασμένου πλέον- Περιφερειακού Σχεδιασμού Αττικής του 2006 δεν συμπεριλαμβάνονται σχετικές μελέτες για την κατασκευή των συγκεκριμένων μονάδων διαχείρισης απορριμμάτων.

Την ίδια στιγμή οι ιδιώτες, εκτός του ότι θα διαχειρίζονται πλέον ως εμπόρευμα το σκουπίδι, θα μπορούν να απαιτούν από την πολιτεία να διευκολύνει το έργο τους προκειμένου να εξασφαλίζουν κέρδος. Τέτοιο παράδειγμα είχαμε στην αντίστοιχη διαδικασία που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη στην Πελοπόννησο με τον διαγωνισμό για την κατασκευή μιας νέας μονάδας διαχείρισης απορριμμάτων. Εκεί οι ιδιώτες ζητούν από τον περιφερειάρχη Πέτρο Τατούλη  να ρυθμιστεί νομοθετικά πως δεν θα λειτουργήσουν ανταγωνιστικές εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων στην περιοχή, κατοχυρώνοντας ουσιαστικά ένα μονοπώλιο στα σκουπίδια, αίτημα που προώθησε ο Π. Τατούλης.

Με την προκήρυξη του ανταγωνιστικού διαλόγου για την κατασκευή των τεσσάρων μονάδων επεξεργασίας απορριμμάτων της Αττικής, ουσιαστικά το Δημόσιο δεσμεύεται να τροφοδοτεί τις συγκεκριμένες μονάδες των ιδιωτών με σκουπίδια παραιτούμενο από τις αναγκαίες προσπάθειες μείωσης των απορριμμάτων.

Έντονες είναι οι αντιδράσεις από την ΠΟΕ-ΟΤΑ που προγραμματίζει στάσεις εργασίας τις μέρες που θα διεξαχθούν οι διαγωνισμοί για την κατασκευή των τεσσάρων μονάδων. Οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση σε ανακοίνωσή τους κάνουν λόγο για «προσπάθειες της κυβέρνησης, των αιρετών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των μεγάλων επιχειρηματικών-εργολαβικών συμφερόντων να επιβαρύνουν το περιβάλλον και τις τσέπες των πολιτών. Επιλογές που το μόνο που υπηρετούν είναι τα συμφέροντά τους και όχι τους πολίτες της Αττικής».

Σε προηγούμενο έγγραφο όπου αναλύονται οι θέσεις της ομοσπονδίας για τη διαχείριση των απορριμμάτων, χαρακτηρίζεται αδιαφανής η διαδικασία του ανταγωνιστικού διαλόγου που θα οδηγήσει στην κατασκευή υπερκοστολογημένων εργοστασίων, χωρίς μελέτες, με παλαιές τεχνολογίες που θα επιβαρύνουν το περιβάλλον.

Όσον αφορά τις αντιδράσεις των κατοίκων στις περιοχές όπου πρόκειται να κατασκευαστούν οι νέες μονάδες, οι θέσεις τους είχαν γίνει ξεκάθαρες από τις κινητοποιήσεις στην Κερατέα και το Γραμματικό. Στα Λιόσια, οι κάτοικοι ζητούν εδώ και χρόνια το κλείσιμο του ΧΥΤΑ και τάσσονται κατά της επέκτασης των εργασιών στις ήδη κορεσμένες χωματερές της Φυλής και των Άνω Λιοσίων.

_______________________

..... και δύο άρθρα φωτιά! 

___________________

Φοβάται ο Γιάννης το θεριό … και το θεριό «κοιμάται»

 του Τάσου Κεφαλά*

 Ένας διακαής πόθος μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων (εγχώριων και ξένων) φαίνεται ότι αρχίζει να υλοποιείται. Αναφερόμαστε στη μακρόχρονη επιδίωξη της παραχώρησης στο ιδιωτικό κεφάλαιο του συνόλου, σχεδόν, της διαχείρισης των αστικών στερεών αποβλήτων (ΑΣΑ). Τους διαγωνισμούς για την κατασκευή και λειτουργία εγκαταστάσεων διαχείρισης απορριμμάτων, με τη μέθοδο της Σύμπραξης Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), σε μια σειρά περιοχές της Ελλάδας (Δυτική Μακεδονία, Πελοπόννησος, Σέρρες, Αχαΐα, Ηλεία, Αιτωλοακαρνανία) ακολούθησε η έναρξη της δημοπράτησης τεσσάρων (4) μεγάλων μονάδων επεξεργασίας στην Αττική (δύο σε Φυλή - Α. Λιόσια και από μία σε Κερατέα και Γραμματικό), που αποτελούν και το πολυπόθητο «φιλέτο». Οι μονάδες της Αττικής ενδέχεται, στην πορεία, να γίνουν και επτά (7), αν προστεθούν και οι τρεις  μονάδες κομποστοποίησης.

Το οικονομικό αντικείμενο της κατασκευής των νέων έργων (άμεσα), αλλά και αυτό της διαχείρισής τους (για πάρα πολλά χρόνια) είναι τεράστιο. Οπότε, δεν προξενεί έκπληξη το γεγονός ότι στην ατζέντα της τρόικας η διαχείριση των απορριμμάτων κατέχει περίοπτη θέση. Ούτε είναι ανεξήγητη η προκλητική δραστηριότητα των κ. Φούχτελ και Ράιχενμπαχ, που αλωνίζουν την περιφέρεια, ασκώντας αφόρητες πιέσεις σε περιφερειάρχες και δημάρχους για τη δρομολόγηση των έργων. Τακτική που δεν είναι χωρίς αποτέλεσμα, αφού, για να φτάσουμε ως εδώ, άλλαξε, μαζί με πολλά άλλα και το ρυθμιστικό πλαίσιο. Έτσι, ο σχεδιασμός και η διαχείριση των ΑΣΑ ανατέθηκε στους νέους διαπεριφερειακούς φορείς διαχείρισης, με πολυπληθή διοικητικά συμβούλια χωρίς αντικείμενο και με ολιγομελείς, πλήρως ελεγχόμενες, εκτελεστικές επιτροπές, που αποφασίζουν ερήμην της αυτοδιοίκησης. Στην περίπτωση της Αττικής, το ρόλο αυτό επιτελεί ο Ειδικός Διαβαθμιδικός Σύνδεσμος Ν. Αττικής (ΕΔΣΝΑ), με πρόεδρο τον (και) περιφερειάρχη Αττικής κ. Σγουρό.

Για να εστιάσουμε στην περίπτωση της Αττικής, που αποτελεί τον πυρήνα του εξελισσόμενου σχεδίου, θα πρέπει να προσθέσουμε ότι τα μέσα δεν περιορίστηκαν στο ξεκαθάρισμα των αρμοδιοτήτων. Στον κ. Σγουρό (για να μιλήσουμε σχηματικά) προσφέρθηκε αμέριστη πολιτική υποστήριξη, που εκφράστηκε με αμέτρητες δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων και στελεχών της ευρωπαϊκής ένωσης. Λειτούργησαν διαδικασίες τύπου «fast track» για την ένταξη στα συγχρηματοδοτούμενα έργα και για την υπαγωγή στις ΣΔΙΤ, ενώ του υποσχέθηκαν και «δικονομικό fast track», για το ενδεχόμενο δικονομικών εμπλοκών. Του αφαίρεσαν το βάρος του πολιτικού χειρισμού της εγκατάστασης στην Κερατέα, παρότι είναι αρμοδιότητα του ΕΔΣΝΑ, αναθέτοντας τις σχετικές συνεννοήσεις στο ΥΠΕΚΑ. Έφτασαν στο σημείο να του υποσχεθούν ότι θα δεσμεύσουν όλα τα διαθέσιμα κονδύλια του ΕΣΠΑ (150 εκατ. ευρώ) για τα συγκεκριμένα έργα, μη αφήνοντας ούτε ένα λεπτό στους δήμους για δραστηριότητες διαλογής στην πηγή ή για δράσεις αποκεντρωμένης διαχείρισης. Μείωσαν το ποσοστό συμμετοχής των ιδιωτών στις ΣΔΙΤ και γι αυτό το μειωμένο ποσοστό άνοιξαν δρόμο ενίσχυσης από τα κοινοτικά ταμεία (πρόγραμμα Jessica), μη τυχόν και ξοδευτούν οι εργολάβοι, χρησιμοποιώντας ίδια κεφάλαια.

Φοβάται ο Γιάννης το θεριό;

Τι περισσότερο θα μπορούσε να περιμένει ο κ. Σγουρός; Κι όμως, ανεξήγητα για πολλούς, ο κ. Σγουρός ανακοίνωσε στις 18/12 ότι παραιτείται, χωρίς να διευκρινίζει από ποια θέση (του περιφερειάρχη, του προέδρου του ΕΔΣΝΑ ή και από τις δύο;) και ότι έχει θέσει την παραίτησή του στη διάθεση του πρωθυπουργού. Αργότερα, αιτιολόγησε τη συγκεκριμένη κίνηση με το σκεπτικό ότι η τοποθέτησή του ως επικεφαλής του ΕΔΣΝΑ έγινε με νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή. Αστείο επιχείρημα, φυσικά. Με αυτήν τη λογική, όλοι οι παραιτούμενοι από θέσεις, των οποίων η σύσταση έχει γίνει με κάποιο νομοθέτημα, θα έπρεπε να απευθύνονται στον πρωθυπουργό.

Αν κρίνει κανείς-μία από τα παραπάνω, εύκολα μπορεί να οδηγηθεί στην εκτίμηση ότι πρόκειται για μια κίνηση εντυπωσιασμού, με μια μεγάλη δόση θεατρικότητας. Το στοιχείο αυτό είναι εμφανές σε όλη την πορεία του κ. Σγουρού, ο οποίος καλλιεργεί συστηματικά την εικόνα του άφθαρτου «μοναχικού καβαλάρη», που τα βάζει με τα κακώς κείμενα και εκπροσωπεί την «ανοργάνωτη πλειοψηφία», όπως συνηθίζει να λέει τελευταία. Πρόκειται για μια τακτική που θα συνεχιστεί, όσο βλέπει ότι διαλύεται «στα εξ ων συνετέθη» το σκληρό κομματικό κατεστημένο, που από πρόεδρο της περιβόητης ομοσπονδίας άρσης βαρών τον «έχρισε», αρχικά, νομάρχη και μετά περιφερειάρχη με το ισχνό ποσοστό του 24%.

Είναι, όμως, μόνο αυτό; Διότι υπάρχει και εκείνο το τμήμα των δηλώσεων του κ. Σγουρού, που καλούν την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό να σταματήσουν να  κρύβονται πίσω από τα προβλήματα και να αποδείξουν έμπρακτα ότι στηρίζουν τις επιλογές του (τον περιφερειακό σχεδιασμό, που είναι νόμος του κράτους, όπως λέει). Τι είναι, αλήθεια, αυτό που κάνει τον κ. Σγουρό να λέει, όσα λέει, μετά την τόση στήριξη και την τόση ελευθερία κινήσεων που του έχει δοθεί; Πώς γίνεται τη μια να κομπορρημονεί ότι αυτός θα λύσει τα προβλήματα, που οι προκάτοχοί του τα προηγούμενα 30 χρόνια δεν μπόρεσαν να λύσουν, και από την άλλη να εμφανίζεται εκτεθειμένος; Πώς γίνεται να βαυκαλίζεται με τον τίτλο του «μικρού πρωθυπουργού» και, ταυτόχρονα, να δείχνει τόσο αδύναμος;

Θα διακινδυνεύσουμε μια εκτίμηση: αυτό που «τρομάζει» τον κ. Σγουρό δεν είναι τίποτα άλλο από τη συνειδητοποίηση του μεγέθους της σκανδαλώδους (περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά) επιλογής, που έχει κληθεί να φέρει σε πέρας, γεγονός που τον οδηγεί στην αγωνιώδη αναζήτηση συνενόχων. Η ανησυχία που τον διακατέχει, ο πομπώδης λόγος που χρησιμοποιεί και οι σπασμωδικές του ενέργειες οφείλονται στο ότι καταλαβαίνει πως οι ώμοι του είναι μικροί για να σηκώσουν το βάρος των πιθανών αντιδράσεων, που εγκυμονούν οι αποφάσεις του, από το (δυνητικά) «αντίπαλο δέος».

Στο ερώτημα αν υπάρχει «αντίπαλο δέος» η απάντηση μπορεί να δοθεί μόνο κάτω από όρους και προϋποθέσεις. Το βέβαιο είναι ότι αν, όντως, υπάρχει «αντίπαλο δέος», δεν μπορεί παρά να το αναζητήσουμε στους εξής δύο παράγοντες:

-αφενός, στην αντίληψη της εναλλακτικής διαχείρισης των απορριμμάτων (φιλοπεριβαλλοντικής, οικονομικής, με δημόσιο χαρακτήρα και κοινωνικό όφελος), που βρίσκεται στον αντίποδα του εφαρμοζόμενου σχεδίου.

-αφετέρου, σε εκείνο το κοινωνικό - πολιτικό μπλοκ δυνάμεων, που έχει ισχυρούς λόγους να ακυρώσει τα σχέδια που προωθούν κράτος και εργολάβοι: αυτοδιοικητικοί, εργαζόμενοι στην αυτοδιοίκηση, κινήματα πολιτών, κάτοικοι «στοχοποιημένων» περιοχών, αλληλέγγυοι κλπ..

Εναλλακτική διαχείριση: ένα χρήσιμο εργαλείο σε αναμονή χρήστη

Σε ότι αφορά στον πρώτο παράγοντα, τα δύο τελευταία χρόνια ζούμε την αξιοζήλευτη ωρίμανση μιας συγκροτημένης αντίληψης, που συνηθίσαμε να την περιγράφουμε σαν την «αποκεντρωμένη διαχείριση, με έμφαση στη διαλογή στην πηγή και κοινωνική συμμετοχή». Δεν πρόκειται για την ανακάλυψη του τροχού. Στην ουσία, μιλάμε για τη συνάρθρωση της συμπυκνωμένης διεθνούς εμπειρίας και των καλών πρακτικών, του βαθύτερου πνεύματος των εξελίξεων (και) στην εθνική νομοθεσία (με την ενσωμάτωση της οδηγίας 2008/98/ΕΚ) και της πολιτικής θέσης για την υπεράσπιση του ευρύτερου δημόσιου συμφέροντος.  

Το καινούργιο στην υπόθεση, συνεπώς, δεν το αντιπροσωπεύουν οι επιμέρους αντιλήψεις, πολλές από τις οποίες είχαν, ήδη ευρεία απήχηση (διαλογή στην πηγή, ανακύκλωση, κομποστοποίηση κλπ.), αλλά η μορφοποίησή τους σε μια ενιαία πρόταση, που πρωτοδιατυπώθηκε το Φλεβάρη - Μάρτη του 2011 από μια κινηματική συλλογικότητα πολιτών, την «Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων», σχεδόν ταυτόχρονα με τη συγκρότησή της.

Με τον τρόπο αυτό, η πρόταση απέκτησε γρήγορα αναγνωρισιμότητα και συνέβαλε σε μια δημιουργική συνάντηση με παράλληλους προβληματισμούς και διεργασίες στο εσωτερικό συλλογικοτήτων, φορέων, αυτοδιοικητικών σχημάτων και πολιτικών οργανισμών, πολλούς από τους οποίους επηρέασε. Η, σχετικά επαρκής, τεχνική και οικονομική προσέγγιση που συνόδευσε την πρόταση, σε συνδυασμό με την ανάδειξη των στρεβλώσεων της υφιστάμενης διαχείρισης (π.χ. τον απαράδεκτο τρόπο λειτουργίας των συστημάτων ανακύκλωσης συσκευασιών - μπλε κάδοι), έδωσε στη συγκεκριμένη εναλλακτική πρόταση τα χαρακτηριστικά, όχι απλά, μιας καλής θεωρητικής σύλληψης, αλλά αυτά μιας πρότασης άμεσα εφαρμόσιμης με απτά οικονομικά και κοινωνικά οφέλη. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο κ. Σγουρός και οι υποστηρικτές του ποτέ δεν επιχείρησαν μια ευθεία αντιπαράθεση με αυτή την αντίληψη.

Περισσότερο χαρακτηριστική, όμως, του δυναμισμού που εμπεριέχει η αντίληψη της αποκεντρωμένης διαχείρισης είναι η επίκλησή της (αυτούσιας ή επιμέρους πλευρών της) από μια σειρά παραγόντων, που εμπλέκονται στη διαχείριση των απορριμμάτων και οι οποίοι δεν συμπεριλαμβάνονται στους φανατικούς υποστηρικτές της. Όπως:

- του στελέχους της ΕΕ κ. Κρεμλή, υποστηρικτή του κ. Σγουρού στις δημοπρατήσεις των έργων της Αττικής, τα οποία, σε συνέντευξή του πριν λίγους μήνες, δεν δίστασε να χαρακτηρίσει «φαραωνικά».

- της καθηγήτριας κ. Λοϊζίδου, μελετήτριας αντίστοιχων έργων με αυτά της Αττικής, με θετική στάση στην καύση των απορριμμάτων, η οποία σε μια σειρά ημερίδες φέρεται να υποστηρίζει τα έργα μικρής κλίμακας.

- του δημάρχου Φυλής κ. Μπουραΐμη, που εμφανίστηκε στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο να υιοθετεί το σύνολο της πρότασης, προκειμένου να δικαιολογήσει την εμφανή πρόθεσή του να έχει «μερίδιο» και συμμετοχή στα νέα έργα.

- του δημάρχου Λαυρεωτικής κ. Λεβαντή, στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει την εμπλοκή του σε μια αέναη διαπραγμάτευση με το ΥΠΕΚΑ και τον κ. Σγουρό, μέσω μιας πρότασης, υποτίθεται τοπικής διαχείρισης, που το προδιαγεγραμμένο τέλος της θα είναι η ενσωμάτωση και η αποδοχή του υφιστάμενου σχεδιασμού.

… κι όμως, το «θεριό» κοιμάται

Με αυτές τις προϋποθέσεις, θα περίμενε κανείς-μία ότι τοποθετήσεις σαν τις παραπάνω θα ήταν «βούτυρο στο ψωμί» αυτών που έχουν πραγματικό συμφέρον από την εφαρμογή της εναλλακτικής αντίληψης των απορριμμάτων. Μιλάμε, φυσικά, για το κοινωνικό - πολιτικό μπλοκ δυνάμεων, που προαναφέρθηκε. Αυτό, δηλαδή, που στην (παραφρασμένη) λαϊκή ρήση του τίτλου θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει το «θεριό». Κι όμως: όσο ελπιδοφόρα κι αν είναι η ύπαρξη ενός «εργαλείου μάχης» (της εναλλακτικής πρότασης), άλλο τόσο προβληματισμό γεννά η αναντιστοιχία του με την παθητική στάση εκείνων που έχουν άμεσο συμφέρον από την αξιοποίηση και τη μαχητική υπεράσπισή του.

Είναι θέμα προτεραιοτήτων; Είναι θέμα ελλιπούς κατανόησης και υποβάθμισης της σημασίας των όσων γίνονται στον κρίσιμο αυτόν τομέα; Είναι θέμα αδυναμίας συγκρότησης ενός μαχητικού μετώπου αντίστασης; Όποιες κι αν είναι οι εξηγήσεις και οι ερμηνείες, απαραίτητες για την αντιμετώπιση του παραπάνω φαινομένου, οφείλουν να δοθούν από τους ίδιους τους εμπλεκόμενους. Εκείνο που μας αντιστοιχεί να κάνουμε, σαν «Πρωτοβουλία συνεννόησης», είναι να επαναφέρουμε, για μια ακόμη φορά, ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα:

1. Πως εξηγείται η απάθεια της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης και της συλλογικής της εκπροσώπησης (Περιφερειακής Ένωσης Δήμων - ΠΕΔ Αττικής) όταν επιχειρείται η απόσπαση από αυτήν και η πλήρης ιδιωτικοποίηση ενός από τους βασικότερους τομείς της αρμοδιότητάς της; Γιατί αδιαφορεί στην προοπτική της εκτόξευσης του κόστους διαχείρισης, δηλαδή των δημοτικών τελών, όταν με την εφαρμογή της εναλλακτικής πρότασης μπορεί να το μειώσει σημαντικά; Γιατί γίνεται συνένοχη στην εκχώρηση του τμήματος της διαχείρισης (ανακύκλωση συσκευασιών), που μπορεί να αποφέρει έσοδα, όταν με δική της διαχείριση ένας μέσος δήμος της Αττικής μπορεί προοπτικά να έχει έσοδα μέχρι και 1,5 εκ. ευρώ το χρόνο;

2. Για ποιο λόγο οι εργαζόμενοι στην τοπική αυτοδιοίκηση παρακολουθούν απαθείς τις εξελίξεις; Αρκεί η περιστασιακή και καθυστερημένη, στην προκειμένη περίπτωση, παρέμβαση της συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΠΟΕ ΟΤΑ κι αυτή χωρίς απόλυτα σαφή στόχευση και με ανεπαρκή τεκμηρίωση; Πως γίνεται, τη στιγμή που πρωτοστατούν στον αγώνα κατά των διαθεσιμοτήτων, να μην αντιλαμβάνονται ότι κινδυνεύουν χιλιάδες θέσεις εργασίας από τη συρρίκνωση των δημοτικών δραστηριοτήτων και από το συγκεντρωτικό - ιδιωτικοποιημένο μοντέλο διαχείρισης που προωθείται;

3. Γιατί απουσιάζουν τα πολιτικά αντανακλαστικά της αριστεράς, όλων των αποχρώσεων; Μπορούν περιστασιακές κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις ή άλλου είδους χαλαρές καταγγελίες να υποκαταστήσουν την αναγκαία καθημερινή πολιτική πίεση στα κέντρα λήψης αποφάσεων; Τι κάνουν οι αριστερές δημοτικές πλειοψηφίες και τα αριστερά δημοτικά σχήματα, για να ανατρέψουν στην πράξη τους φιλοεργολαβικούς σχεδιασμούς; Πού είναι οι πρωτοβουλίες διαμόρφωσης τοπικών σχεδίων διαχείρισης και συγκρότησης των κοινωνικών συνεργασιών που θα τα στηρίξουν;

4.  Τι είναι αυτό που κρατά καθηλωμένες ή περιθωριοποιημένες τις κοινωνικές αντιδράσεις στις «στοχοποιημένες» περιοχές της Αττικής (Φυλή, Γραμματικό, Κερατέα); Ποιες ιδιοτελείς δεσμεύσεις ή παραπλανητικές υποσχέσεις αναστέλλουν την ελεύθερη έκφραση της βούλησης των τοπικών κοινωνιών, σε περιοχές που κινδυνεύουν με ολοκληρωτική περιβαλλοντική κατάρρευση, κατά το πρότυπο της Φυλής; Ποιες αγκυλώσεις, μονομέρειες και τοπικιστικές οπτικές εμποδίζουν τις ευρείες συσπειρώσεις και την κοινή δράση πολιτών και συλλογικοτήτων, που, αποδεδειγμένα, έχουν δοκιμαστεί σε σκληρές μάχες και αγώνες και στις τρεις περιοχές;

5. Γιατί λείπει ένα ευρύτερο κίνημα συλλογικής, κινηματικής δράσης σε ένα θεματικό αντικείμενο, που αποτελεί προνομιακό πεδίο διεκδίκησης για τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα; Δεν ήταν αρκετά διδακτική η εμπειρία από τον γρήγορο εκφυλισμό ενός τεράστιου κινήματος αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας; Ακριβώς επειδή περιορίστηκε στην αντιαυταρχική και αντικατασταλτική πλευρά του, υποτιμώντας πλήρως τα αιτήματα για την ανατροπή του υφιστάμενου σχεδιασμού και την εφαρμογή μιας εναλλακτικής διαχείρισης με κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Είναι προφανής ο ρητορικός χαρακτήρας των ερωτημάτων. Στην ουσία υποδηλώνουν θέση. Και μια στάση που εξακολουθεί να είναι εφικτή, όσο κι αν τα χρονικά περιθώρια μιας ριζικής ανατροπής στενεύουν. Αρκεί να πιστέψουμε σε κάτι τέτοιο και να το θελήσουμε. Το θέλουμε;

 * Ηλεκτρολόγου μηχανικού, μέλους της «Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων»

Σημείωση:

Το παραπάνω κείμενο, σε συντομευμένη μορφή, δημοσιεύτηκε στο φύλλο της Παρασκευής 11/1/2013 της "Εφημερίδας των συντακτών".

----------------------------------

Κερατέα: Η δική μας συμμετοχή στον «ανταγωνιστικό διάλογο»

Από σήμερα ξεκινά μία πολύ σημαντική εβδομάδα για το θέμα των στερεών αποβλήτων στην Αττική. Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΣΓΟΥΡΟΥ με λίγα λόγια, ξεκινά από σήμερα με την εκδήλωση ενδιαφέροντος συμμετοχής των εταιρειών στον «ανταγωνιστικό διάλογο» για το Γραμματικό και ακολουθούν Κερατέα(;;;) και Φυλή... 

Τι είναι αυτός ο περιβόητος «ανταγωνιστικός διάλογος» σύμφωνα με τον Κανονισμό Δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης; 

«Μια αναθέτουσα αρχή μπορεί να προσφύγει στον ανταγωνιστικό διάλογο για πολύπλοκες συμβάσεις όταν δεν είναι σε θέση να καθορίσει τα τεχνικά μέσα τα οποία θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της ή δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει τη νομική ή/και χρηματοοικονομική οργάνωση ενός σχεδίου...» 
Μία αρχή που είναι ανίκανη να εκτελέσει ένα έργο ή το παίζει ανίκανη, γιατί να υπάρχει;

Ο «ανταγωνιστικός διάλογος», από μόνος του ως όρος, ακούγεται αντιφατικός. Αφού υπάρχει διάλογος προς τι ο ανταγωνισμός; Και γιατί δεν υπάρχει κανένας διάλογος με τις τοπικές κοινωνίες; Ένας διάλογος χωρίς ανταγωνισμό. Ένας διάλογος ειλικρινής, με συναίνεση και αμοιβαία συνεννόηση. Η λύση που θα προέκυπτε από έναν τέτοιο διάλογο θα ήταν πιο οικονομική και πιο αποτελεσματική. Γιατί δεν το προσπάθησαν ποτέ; Κι αν υπάρχει(;) ένας προσχηματικός διάλογος με τις δημοτικές αρχές, γιατί στα όργανα του ΕΔΣΝΑ δεν υπάρχει εκπρόσωπος από Κερατέα και Γραμματικό;

Δεν υπάρχει καμία ειλικρινής διάθεση για διάλογο και λύση του προβλήματος. Όλα γίνονται για να κερδίσει χρόνο ο σγουρός και να φτάσουμε ξανά στην «πάγια επικοινωνιακή τακτική» της ΛΥΣΗΣ ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΑΝΑΓΚΗΣ, με αναθέσεις των έργων στους γνωστούς επιχειρηματίες και με τη γνωστή και διαχρονική τρομοκρατία-ψέμα: «ΘΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ – ΘΑ ΠΝΙΓΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙ...» 

Ο "Χ" ιδιώτης, σε αυτή την περίπτωση, θα κάνει ότι θέλει. Το τέλος διαχείρισης θα αυξηθεί και τότε θα έχουμε, όντως, τα σκουπίδια στους δρόμους. Αυτό ακριβώς συνέβη στην Κύπρο πρόσφατα. Εκεί ανέλαβε ιδιώτης τη διαχείριση, με αποτέλεσμα να αυξηθούν τρομακτικά τα τέλη σε δύο μόλις χρόνια. Οι δήμοι αδυνατούν να πληρώσουν τα ποσά και πολλοί από αυτούς έχουν χρεοκοπήσει (μέχρι και τρεις φορές πάνω το κόστος διαχείρισης). Γειτονιές έγιναν σκυβαλότοποι, όπως ονομάζουν οι Κύπριοι τους σκουπιδότοπους, αφού ο ιδιώτης έκλεισε την πρόσβαση στην εγκατάσταση σε όσους δήμους χρωστούσαν και σε κάποιους άλλους πήρε πίσω τα φορτηγά αποκομιδής απορριμμάτων. Μια περιήγηση σε κυπριακά δημοσιεύματα θα σας πείσει... 

Η δημοτική μας αρχή, έχοντας ξεφύγει εντελώς από τις διεκδικήσεις του κινήματος, αλλά και των προεκλογικών της θέσεων (ΟΥΤΕ ΧΥΤΑ, ΟΥΤΕ ΧΥΤΥ, ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΚΙΛΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΗ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗ), έχει επιδοθεί, εδώ και 21 μήνες μετά την αποχώρηση των ματ, στο «κυνήγι της τροπολογίας». 

Η περίφημη τροπολογία Παπακωνσταντίνου, ένα κείμενο ντροπής για τους αγωνιζόμενους κατοίκους, το οποίο προσβάλει όχι μόνο τον αγώνα αλλά και τη νοημοσύνη μας, δεν προχωράει. Δεν θα προχωρούσε ποτέ, γιατί ήταν μονάχα ένα προεκλογικό τέχνασμα του πρώην υπουργού και δεν είχε ποτέ την πρόθεση να το προχωρήσει. Ήταν για το θεαθήναι και μόνο, αποτελώντας κομμάτι μιας απέλπιδος προσπάθειας να εκλεγεί. Ήταν άλλη μια κοροϊδία. Μετά ακολούθησε η σιωπή. Ακόμα κι αν ο Παπακωνσταντίνου είχε καλές προθέσεις, ποιος υπουργός ή υφυπουργός θα τολμούσε να ασχοληθεί σήμερα με μία τροπολογία που φέρει την υπογραφή του Παπακωνσταντίνου; Τώρα βέβαια έχει ξεκινήσει το κυνήγι μιας άλλης τροπολογίας... Είναι απογοητευτικό αυτό που συμβαίνει και είναι κρίμα, ειδικά για κάποιους ανθρώπους που πραγματικά έχουν αγωνιστεί... 

Την Πέμπτη το πρωί θα είμαστε στα γραφεία της περιφέρειας να τους υπενθυμίσουμε κάποια πράγματα, που προσπαθούν να τα ξεχάσουν, αν και όλοι γνωρίζουν πως ότι κι αν αποφασίσουν η μάχη θα δοθεί ξανά στα μέρη μας, πολλαπλασιάζοντας αυτή τη φορά «στη νιοστή», όσα έγιναν πριν δύο χρόνια. Πούλμαν θα αναχωρήσουν από την κεντρική πλατεία Κερατέας στις 9:30 το πρωί, όπως και πολλά Ι.Χ. Θα ήταν ιδανικό να ήταν σύσσωμο το δημοτικό συμβούλιο μαζί μας, αλλά το έχουμε ξαναγράψει εδώ, οι μισοί δεν έχουν ιδέα, έστω κι αν αυτοί αποφασίζουν. Οπότε... 

Υ.Γ. – Την Τετάρτη γίνεται ενημέρωση από τον πρώην δήμαρχο Κερατέας Σταύρο Ιατρού και την παράταξή του, στο πολιτιστικό κέντρο, στις 6:30 το απόγευμα. Είναι να αναρωτιέται κανείς: Πως δεν παραδειγματίστηκαν «οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι» να βαδίσουν κι αυτοί ενωμένοι, πάνω στο δρόμο που χάραξαν ενωμένοι στην πράξη, όχι στα λόγια, οι αγωνιζόμενοι συμπολίτες τους; 

Η ευθύνη είναι όλων τους…

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ Ν. ΣΜΥΡΝΗ

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ: :TIMEO DANAOS ET DONA FERENTES

• από το blog ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ

Μήπως τελικά η κατάσταση που διαμορφώνεται στο Γραμματικό είναι "WIN – WIN" για τον εργολάβο?

"Τimeo Danaos et dona ferentes" ή «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας». Ο τίτλος ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση του Γραμματικού με βάση τα …νέα πορίσματα των ελεγκτικών αρχών, που όλως τυχαίως ολοκληρώθηκαν 460 ημέρες μετά τον αρχικό έλεγχο και αφού είχε εκδοθεί η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, η οποία δίνει ¨πράσινο¨ φως στη συνέχιση των έργων. 

Τα βασικά σημεία της έκθεσης των Επιθεωρητών (ΕΔΩ)

Και όλα αυτά, γιατί ποτέ η πολιτεία στο θέμα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων δεν προχώρησε σε ένα σωστό σχεδιασμό και με πραγματική και ουσιαστική διαβούλευση με όλους τους ενδιαφερόμενους και βασικά τους κατοίκους των περιοχών, όπου σχεδιάζεται η χωροθέτηση των εγκαταστάσεων. Έρμαιο στα χέρια αυτών που χρόνια τώρα έχουν αυτοχρησθεί "ειδικοί" με μοναδικό στόχο τη διαιώνιση της τριτοκοσμικής κατάστασης στον τομέα της διαχείρισης των αποβλήτων. 

Συνεχείς οι αγώνες των κατοίκων της περιοχής, προσφυγές στη δικαιοσύνη, στις αρμόδιες αδειοδοτούσες και ελεγκτικές αρχές στους τοπικούς άρχοντες κλπ.

Αποτέλεσμα?????

Σήμερα έχει ολοκληρωθεί το 55% του φυσικού αντικειμένου και έχουν πληρωθεί10.400.000 ευρώ στην κοινοπραξία που έχει αναλάβει το έργο!

Διαβάστε παρακάτω ένα μικρό ιστορικό των αποφάσεων των συναρμοδίων για το 2011 και μάλιστα ενόσω εκκρεμούσαν οι προσφυγές των κατοίκων της περιοχής και βγάλτε μόνοι τα συμπεράσματά σας!!

22-3-2011: ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΤΤΙΚΗΣ. 

Απόφαση με Αριθ. Πρωτ. 9241/6209. 

Αναγκαστική απαλλοτρίωση ακινήτων για τη διάνοιξη οδών πρόσβασης του έργου Κατασκευή Χώρου Υγειονομικής Ταφής Αποβλήτων Χ.Υ.Τ.Α. στην Ο.Ε.Δ.Α. Β.Α. Αττικής στη θέση “Μαύρο Βουνό” Γραμματικού για λόγους δημόσιας ωφέλειας.

10/08/2011: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ. 

Απόφαση με αρ. πρωτ. ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Α1/Φ02/76987/3482. 

Εγκρίνεται η εκτέλεση των εργασιών του υποέργου ¨Επίβλεψη χωματουργικών εργασιών των οδών πρόσβασης.¨. Η χρονική διάρκεια υλοποίησης του φυσικού αντικειμένου είναι από 29-03-2011 μέχρι και 24-07-2011 ημερομηνία που λήγει η προθεσμία του Έργου, που εγκρίθηκε με τη ΔΔΕ μη συμπεριλαμβανομένης της τρίμηνης δοκιμαστικής λειτουργίας.

26/10/2011: ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ. 

Απόφαση με Αριθμ. Πρωτ.: 87653 

"Mείωση 5 Εγγυητικών Επιστολών του έργου «KΑΤΑΣΚΕΥΗ ΧΩΡΟΥ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΤΑΦΗΣ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ (ΧΥΤΑ) ΣΤΗ ΘΕΣΗ ‘ΜΑΥΡΟ ΒΟΥΝΟ’’ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ»

08/11/2011: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ. 

Απόφαση με αρ. πρωτ. Αρ.Πρ. : 47812/ΔΕ-7653 

 Εγκρίνεται η τροποποίηση στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) 2011, στη ΣΑΕΠ 085/3 Για την ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΧΩΡΟΥ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΤΑΦΗΣ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ (ΧΥΤΑ) ΣΤΗ ΘΕΣΗ "ΜΑΥΡΟ ΒΟΥΝΟ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ" Προβλέπεται: προϋπολογισμός: 22,786,859.10. Πληρωμές: 9,600,998.85 Υπόλοιπο: 13,185,860.25

9/11/2011: ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ. 

Απόφαση με αρ. πρωτ ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Α1/Φ02/108027/4619 

Τροποποίηση προηγούμενης απόφασης περί έγκρισης εκτελέσεως εργασιών του υποέργου «Επίβλεψη χωματουργικών εργασιών των οδών πρόσβασης, Κατασκευή Χώρου Υγειονομικής Ταφής Αποβλήτων (ΧΥΤΑ) στη θέση Μαύρο Βουνό Γραμματικού», ως προς την ημερομηνία λήξης του έργου. Ως νέα ημερομηνία λήξης του φυσικού αντικειμένου ορίζεται η 19-05-2012.

10/11/2011: ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Απόφαση 336/2011 ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ για το στρατηγικό σχεδιασμό 2012 -2014. 

Για την συνέχιση των εργασιών στον ΧΥΤΑ. Προϋπολογισμός 18.967.202,75€ € . Πληρωμές: 10.400.000 υλοποίηση 55% του φυσικού αντικειμένου (σελίδα 52). (Σημείωση 1: Δεν έχει υπολογισθεί το κόστος της Μονάδας Μηχανικής ανακύκλωσης και κομποστοποίησης. Σημείωση 2: τα ποσά δεν συμφωνούν με αυτά του Υπ. Ανάπτυξης)

09-12 – 2011: ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ. 

Απόφαση με Αριθ. Πρωτ. 119635 

“Διακοπή εργασιών –Διάλυση της σύμβασης ”Διακοπή εκτέλεσης των εργασιών του έργου «ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΧΩΡΟΥ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΤΑΦΗΣ (ΧΥΤΑ) ΣΤΗΝ ΟΕΔΑ ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΜΑΥΡΟ ΒΟΥΝΟ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ» με βάση Την ΑΠΟΔΟΧΗ του περιεχόμενου της από 28-11-2011 ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ , που υπέβαλε η Ανάδοχος κ/ξ του έργου.

16 -12 – 2011: ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ. 

Απόφαση με αρ. πρωτ. 126743 

Απόφαση για την άρση της Διακοπής των εργασιών του ως άνω έργου, μετά την πληρωμή του 17ου και 20ου λογαριασμού ποσού ύψους 279.429,63 ευρώ και 1.059.918,16 ευρώ αντιστοίχως από το Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης της Περιφέρειας Αττικής στις 15 -12-2011 οπότε και εξέλιπαν οι λόγοι της διακοπής των εργασιών. 

Σημειώνεται ότι κάποιοι αρμόδιοι σε αυτή την εξέλιξη εμφανίζονται με συνεχείς εναλλαγές ρόλων, του καλού ή του κακού, ανάλογα με την περίπτωση. Τι συμβαίνει ?

Πιθανολογούμε τα παρακάτω:

ή

1:Υπάρχει αλλαγή πολιτικής στο θέμα της διαχείρισης των αποβλήτων συνολικά, με προτεραιότητα πλέον το θέμα της ΚΑΥΣΗΣ! 

ή

2: Θα πρέπει να εξετασθεί και το θέμα της ρήτρας αποζημίωσης του εργολάβου σε περίπτωσης οριστικής διακοπής των εργασιών.

Θα συμφωνήσουμε με την πρόταση που διαβάσαμε ΕΔΩ, συμπληρώνοντας,

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΠΑΝΤΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ!!!!!

(…. και δεν είναι και λίγοι!!!!)

Και για την προστασία της περιοχής, αφού το έργο στηρίχθηκε σε ελλιπείς μελέτες, αλλά και για την προστασία του Έλληνα φορολογούμενου!

Σημείωση: Οι κάτοικοι της περιοχής θα πρέπει να υπολογίσουν και το χρόνο που απαιτείται για την ολοκλήρωση της διαδικασίας, που προβλέπεται απο τον νόμο των Επιθεωρητών και είχαμε αναφερθεί ΕΔΩ. Αν χρειάσθηκαν 460 ημέρες για την έκθεση ελέγχου δηλ την πρώτη φάση, τότε ο χρόνος που απομένει είναι ........?????

Κλείνοντας την ανάρτηση πληροφορηθήκαμε από ΕΔΩ ότι ο ευρωβουλευτής του Συνασπισμού Ν. ΧΟΥΝΤΗΣ έστειλε το πόρισμα (έκθεση) των Επιθεωρητών στην Κομισιόν και ζητά την άμεση διακοπή της χρηματοδότησης. 

Επίσης, σήμερα 31/1/2012 στις 09:00 συζητείται στα δικαστήρια Ευελπίδων η άσκηση ασφαλιστικών μέτρων της Επιτροπής Αγώνα κατά του ΧΥΤΑ, για την αναστολή των εργασιών.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΧΥΤΑ

Γραμματικό 25/1/2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Μετά την απόδειξη των ισχυρισμών μας, από τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος , ότι ο ΧΥΤΑ στο Γραμματικό χωροθετήθηκε με πρόχειρες , άστοχες , ατελής και κατ΄ επέκταση επικίνδυνες μελέτες, η Επιτροπή Γραμματικού - Μαραθώνα κατά των ΧΥΤΑ σας καλεί στην συνεδρίαση της που θα γίνει την Πέμπτη 26 / 1 / 12 και ώρα 7 μ.μ. στο Κοινοτικό κατάστημα Γραμματικού , για εκτίμηση της κατάστασης μετά τα νέα δεδομένα και καθορισμό των επόμενων ενεργειών μας .

Όχι άλλα λεφτά στα '' σκουπίδια '' !

Ο αγώνας μας συνεχίζεται μέ υπομονή και επιμονή , μέχρι την τελική νίκη !

Επιτροπή Γραμματικού - Μαραθώνα κατά των ΧΥΤΑ

http://oxixyta.blogspot.com/2012/01/2612012-7.html

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΥΠΕΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ: ΠΑΛΙ ΣΥΜΠΑΙΓΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ;

Νομοσχέδιο ΥΠΕΚΑ για τη διαχείριση των αποβλήτων: Εναρμόνιση ή εκτροπή από την Κοινοτική νομοθεσία και το δημόσιο συμφέρον;

Αθήνα 19 Ιανουαρίου 2012

Το σχέδιο νόμου του ΥΠΕΚΑ για τη διαχείριση των αποβλήτων και την εναρμόνιση με τη σχετική Κοινοτική Οδηγία 98/2008/ΕΚ αποτελεί κατάφωρη εκτροπή από τους στόχους της Οδηγίας, σύμφωνα με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, Greenpeace, Δίκτυο Μεσόγειος SOS και WWF Ελλάς.

Η σημαντικότερη αλλαγή, που φέρνει η Οδηγία Πλαίσιο για τα απόβλητα 98/2008, είναι η υποχρέωση για χωριστή συλλογή υλικών στην πηγή, ώστε να επιτευχθεί η ανακύκλωση χαρτιού, γυαλιού, μετάλλων και πλαστικών κατά 50% μέχρι το 2020. Τόσο απλά.

Από τα 61 άρθρα του νομοσχεδίου, το πλέον προβληματικό είναι το άρθρο 27. Συγκεκριμένα, όπως η οδηγία σαφώς αναφέρει:

«Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να προωθηθεί η επαναχρησιμοποίηση προϊόντων……..»

«Τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα για την προώθηση της ανακύκλωσης υψηλής ποιότητας και για το σκοπό αυτό καθιερώνουν χωριστή συλλογή αποβλήτων…….»

«….. έως το 2015 χωριστή συλλογή καθιερώνεται τουλάχιστον για τα ακόλουθα: χαρτί, μέταλλο, πλαστικό γυαλί.»

«Έως το 2020 η προετοιμασία για την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση των υλικών αποβλήτων, όπως τουλάχιστον το χαρτί, το μέταλλο, το πλαστικό και το γυαλί από τα νοικοκυριά ………. πρέπει να αυξηθεί κατ’ τουλάχιστον στο 50% ως προς το συνολικό βάρος.» 

Ενώ αυτά λέει η Οδηγία, το άρθρο 27 του νομοσχεδίου «εναρμονίζεται» ως εξής: 

«Έως το 2015, ενθαρρύνεται, η χωριστή συλλογή ……» και μετά αναφέρει τους ποσοτικούς στόχους.

Δηλαδή, για το ΥΠΕΚΑ δεν θα είναι υποχρεωτική η χωριστή συλλογή και θα μπορούν τότε οι στόχοι να επιτευχθούν σε μονάδες σύμμεικτης διαχείρισης. Αυτή η «παράλειψη» αλλάζει τελείως το νόημα και το περιεχόμενο όλης της Οδηγίας και αντί να πάμε σαν χώρα υποχρεωτικά για χωριστή συλλογή στην πηγή, του χαρτιού, μετάλλου, πλαστικού και γυαλιού μέχρι το 2015, για άλλη μια φορά απλώς «ενθαρρύνουμε» (δηλαδή μπλοκάρουμε) τη χωριστή συλλογή. Έτσι ανοίγει ουσιαστικά ο δρόμος για σύμμεικτη διαχείριση αποβλήτων σε πολύ ακριβότερες μονάδες και εργοστάσια. 

Αυτή την παραχάραξη της Οδηγίας 98/2008 δεν πρέπει να την επιτρέψει η Βουλή. 

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις καλούν τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων να αναλάβουν τις σοβαρές ευθύνες τους έναντι του περιβάλλοντος, της κοινωνίας και της Ε.Ε. και να απαιτήσουν ορθή μεταφορά των προβλέψεων της Οδηγίας 98/2008/ΕΚ για υποχρεωτική χωριστή συλλογή των απορριμμάτων στην πηγή. Καλούν επίσης τους συντάκτες του νομοσχεδίου και βεβαίως τον ίδιο τον Υπουργό να εξηγήσουν στην ελληνική κοινωνία τους πραγματικούς λόγους αυτής της απαράδεκτης πρόβλεψης που βλάπτει σοβαρά το δημόσιο συμφέρον για οικονομική και οικολογικά ασφαλή διαχείριση των απορριμμάτων.

Η προοπτική για ΠΟΛΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ κρίνεται σε αυτές τις εναρμονίσεις ή τις εκτροπές. Η κοινωνία έκανε το χρέος της. Τώρα καλείται και η Βουλή να πράξει το ίδιο. 

Για όλα τα υπόλοιπα σχόλια και προτάσεις των 4 ΜΚΟ επισυνάπτονται σχετικές αναλυτικές ανακοινώσεις.

Για περισσότερες πληροφορίες: 

Φίλιππος Κυρκίτσος  (ΟΕΑ) 210-8224281, 6936-140795, 

Νίκος Χαραλαμπίδης (Greenpeace) 210-3806374, 6979-395108

Βαγγέλης Κουκιάσας (Δίκτυο Μεσόγειος SOS) 210-8228795, 6977-600247

Θεοδότα Νάντσου (WWF Ελλάς) τηλ.   210 3314893

Δείτε και τα επόμενα κείμενα, τα οποία παρουσιάζουν τη στρατηγική των 4 ΜΚΟ για τη διαχείριση των απορριμμάτων:

20110110 CommonPR_Attiki waste scandal

20110110 CommonPR_Attiki waste scandal

20090423 CommonNGOProposal-WasteManagement

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ. Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΑΜΑΣΚΟΥ

Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων

Συνάντηση συλλογικοτήτων Αττικής με θέμα:

“υπάρχει λύση για τα σκουπίδια – η κοινωνία θα την επιβάλλει”

Αθήνα, 10 Δεκεμβρίου 2011, στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο (ΑΣΟΕΕ)

Εισήγηση

Δημήτρης Δαμάσκος

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Για την διαχείριση των απορριμμάτων, όπως και για την αντιμετώπιση κάθε προβλήματος, προέχει η πρόληψη.

Αυτό υπαγορεύουν οι κανόνες της τέχνης της επιστήμης, η αρχή της εγγύτητας, αλλά και η κοινή λογική.

Αυτό, ευτυχώς, είναι και το πνεύμα της νέας οδ.2008/98 όπου στο άρθρο 4(1) έχει με απόλυτη προτεραιότητα την πρόληψη με την εξής ιεράρχηση:

α) πρόληψη

β) προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση

γ) ανακύκλωση (κομποστοποίηση)

δ) ενεργειακή αξιοποίηση (με την απαίτηση ο συνολικός βαθμός απόδοσης να είναι πάνω από 65%)

ε) διάθεση ( είναι η ταφή σε ΧΥΤ αλλά και η καύση αν ο συνολικός βαθμός απόδοσης είναι κάτω από 65%)

Η σημασία αυτής της ιεράρχηση είναι ότι πρέπει εξαντλούνται οι δυνατότητες των πρώτων σταδίων ούτως ώστε να περιορίζεται η εφαρμογή των τελευταίων.

Δηλαδή , το μέγεθος των επιλογών που είναι στο τέλος της ιεράρχησης (π.χ. η διάσταση ενός ΧΥΤ ή ενός εργοστασίου καύσης ή μιας ΕΜΑΚ) να είναι όσο το δυνατόν μικρότερο. 

Και αυτό να μπορεί να προσδιοριστεί με την τεκμηρίωση ότι έχουν εξαντληθεί όλες οι δυνατότητες των προηγουμένων επιλογών-σταδίων της ιεράρχησης (π.χ. η οικιακή και δημοτική κομποστοποίηση καθαρών οργανικών με ΔσΠ κλπ).

Είναι προφανές ότι η αποφυγή της σύμμειξης των απορριμμάτων είναι μέτρο πρόληψης.

Αντίθετα , η σύμμειξη των απορριμμάτων δυσκολεύει, έως και αποκλείει, τις προτεραιότητες της οδηγίας.

Για παράδειγματα.

1/ μία γυάλινη συσκευασία δύσκολα ανακτάται για επαναχρησιμοποίηση αν δεν προληφθεί να μην μπει σε μια σύμμεικτη μάζα απορριμμάτων.

2/ Το πλαστικό και το χαρτί δεν ανακτάται από τα σύμμεικτα σε ανακυκλώσιμη κατάσταση (βλ.ΕΜΑΚ Λιοσίων όπου γίνεται ‘’καύσιμο’’ R.D.F.και τελικά θάβεται).

3/ Ομοίως και στα κεντρικά ΚΔΑΥ με τους Μπλέ κάδους που η σύμμειξη των υλικών των συσκευασιών έχει και κόστος και μειωμένη απόδοση και μεγαλύτερο ‘’ανθρακικό αποτύπωμα’’ από μια μέθοδο ανάκτησης συσκευασιών με ΔσΠ. 

4/ Το κομπόστ από τα οργανικά που ανακτάται από τα σύμμεικτα είναι επικίνδυνα μολυσμένο (βλ.ΕΜΑΚ , internet< C.L.P.> compost like output) ενώ αντίθετα με ΔσΠ το αποτέλεσμα είναι άριστο.

1/4

Είναι λοιπόν προφανές ότι στα μέτρα πρόληψης ανήκει και η ‘’μη ανάμιξη’’ και αυτό συνεπάγεται ότι είναι σαφής και ξεκάθαρη η απαίτηση του αρθρου 4(1) της νέας οδηγίας (2008/98) για Διαλογή στην Πηγή.

Διαλογή στην Πηγή σημαίνει συμμετοχή των επιχειρήσεων, των Δήμων (π.χ. κλαδέματα), και των πολιτών στο να μη αναμειγνύουν τα διάφορα υλικά σε μία σύμμεικτη μάζα απορριμμάτων που ο μόνος δυνατός τελικά τρόπος διαχείρισής τους είναι αποδεδειγμένα η καύση ή (και) η ταφή.

Από τα στοιχεία της eurostat είναι φανερό ότι στις περισσότερες ευρωπαικές χώρες δεν χρειάστηκε η οδ.2008/98 για να βάλουν σε τροχιά, πριν από την έκδοση της οδηγίας, αποτελεσματικές πολιτικές για την διαχείριση των αστικών τους απορριμμάτων.

Εκεί φαίνεται να στάθηκε αρκετή η κοινή λογική, ο έλεγχος της διαφθοράς, λίγες βασικές γνώσεις Φυσικής και Χημείας από το Γυμνάσιο, η έλλειψη αδιαφορίας, λίγο ‘’μεράκι’’, σεβασμός στο περιβάλλον, και λίγες οργανωτικές ικανότητες.

Σε αντίθεση με την χώρα μας που ο μέχρι τώρα τρόπος διαχείρισης αλλά και ο σχεδιασμός που επιχειρείται να εφαρμοστεί είναι σε πλήρη αντίθεση με κάθε τέτοια λογική, αδιαφορώντας και για το περιβάλλον και για την οικονομία και για την κοινωνία.

Τρείς από τις πολλές εικόνες που συνθέτουν την ζοφερή πραγματικότητα.

1/Στην Φυλή λειτουργεί ένας από τους μεγαλύτερους , αν όχι ο μεγαλύτερος χώρος ταφής σκουπιδιών στον κόσμο.

Προκαλεί ασθένειες και θανάτους και το κράτος μας δεν φρόντισε ,ή καλύτερα απέφυγε και αποφεύγει, ακόμα και την εκπόνηση μιας απλής επιδημιολογικής μελέτης.

2/Οι Δήμοι συλλέγουν τα κλαδέματα των πάρκων τους μαζί με ‘’ογκώδη’’ (στρώματα, έπιπλα, ελενίτ ! ) και τα στέλνουν στην όποια ‘’χωματερή’’ μαζί με τα υπόλοιπα σύμμεικτα.

3/Πανάκριβο και αναποτελεσματικό σύστημα ανακύκλωσης συσκευασιών ‘’σύμμεικτου τύπου’’.

Οι μπλε κάδοι, όπου ο πολίτης καλείται να απορρίψει σύμμεικτες όλες τις συσκευασίες, συγκέντρωσαν το πανελλαδικα΄2010 μόνο 185.000 τόνους. Αυτό είναι το 3,7% του συνόλου των απορριμμάτων που σημαίνει λιγότερο από το 9% των υλικών συσκευασιών.

ΟΙ ΠΕΣΔΑ

Κοινό χαρακτηριστικό όλων των ΠΕ.Σ.Δ.Α. είναι οι υπερδιαστασιολογημένες εγκαταστασεις διαχείρισης σύμμεικτων τύπου Φυλής.

Οι πανομοιότυπες προβλέψεις του ΠΕΣΔΑ Αττικής για την Κερατέα και το Γραμματικό είναι από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα προφανούς ασυμβατότητας με την κείμενη νομοθεσία αλλά και την κοινή λογική.

Ο ΠΕ.Σ.Δ.Α. προβλέπει ακριβώς τις ίδιες εγκαταστάσεις και στις δύο Ο.Ε.Δ.Α.. Αυτή του Γραμματικού είναι για τις 200.000 πληθυσμού της Β.Α. Αττικής και της Κερατέας για τις επίσης περίπου 200.000 της Ν.Α. Αττικής.

Για κάθε μία από αυτές τις Ο.Ε.Δ.Α. ισχύουν τα εξής:

200.000 κάτοικοι, σύμφωνα και με την eurostat, παράγουν το πολύ 100.000 τόνους αστικών απορριμμάτων.

Το σύνολο των εγκαταστάσεων διαχείρισης είναι:

-ένα ΚΔΑΥ των 72.500 τόνων/έτος,

-μία ‘’μονάδα’’ κομποστ. πρό-διαλεγμένου 40.000 τόνων/έτος,

-ένα Εργοστάσιο Βιολογικής Ξήρανσης(SRF) δυναμικότητας 127.500 τόνων/έτος

-και τέλος ένας ΧΥΤ με επίσης 127.500 (για διάρκεια ζωής 20 χρόνια) 

Σύνολο δηλαδή εγκαταστάσεων 367.500 τόνοι/έτος.

2/4

Ακόμα και αν δεν υπήρχε καμία νομοθεσία πρόληψης και με μία μακροσκοπική θεώρηση των παραπάνω είναι φανερό ότι η κάθε Ο.Ε.Δ.Α. είναι ήδη 3,7 φορές μεγαλύτερη.

Αυτό είναι προφανώς μόνο μια πρώτη υπό-εκτίμηση του αληθινού μεγέθους του οικονομικού σκανδάλου και του οικολογικού εγκλήματος.

Ο λόγος είναι ότι θεωρεί σαν δεδομένο την μηδενική εφαρμογή της νομοθεσίας (2008/98) δηλαδή μηδενική πρόληψη, μηδενική επαναχρησιμοποίηση, μηδενική ανακύκλωση, μηδενικούς διαχωρισμούς στην πηγή, μηδενική οικιακή ή (και) δημοτικής κλίμακας κομποστοποίηση, μηδενική εφαρμογή οποιουδήποτε στοιχείου από τα πολλά επιτυχημένα μοντέλα διαχείρισης σε άλλες χώρες αλλά και σε άλλες περιοχές στην Ελλάδα (βλ. Ελευσίνα).

Και αυτό σαν δεδομένο είναι σίγουρα αδύνατον να σταθεί.

Σύμφωνα πάλι με την eurostat o μέσος όρος EU14 των ποσοτήτων ανακύκλωσης και κομποστοποίησης με ΔσΠ και μικρές αποκεντρωμένες εγκαταστάσεις φτάνει το 50% και μόνο το υπόλοιπο που παραμένει σε σύμμεικτη μορφή πάει σε κάπου τύπου κεντρική (και τύπου ΠΕΣΔΑ) Ο.Ε.Δ.Α..

Η ελληνική κοινωνία, λίγο να βοηθηθεί, μπορεί εύκολα και γρήγορα να φτάσει στο ευρωπαικό αυτό μέσο όρο που σημαίνει ότι οι ΟΕΔΑ σε Γραμματικό και Κερατέα είναι περίπου 8 φορές υπερδιαστασιολογημένες ! …….Ένα τεράστιο οικολογικό έγκλημα και ένα ακόμα τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο μέσα σε περίοδο λιτότητας και μνημονίων.

Σύμφωνα με μελέτη και ανακοινώσεις του καθ. Α. Οικονομόπουλου το προϋπολογιζόμενο κόστος των ΠΕΣΔΑ στήν Ελλάδα ξεπερνάει τα 2,5 ΔΙΣ euro και εάν αν εφαρμοσθεί θα καταλήξουμε σαν χώρα να παρασκευάζουμε περίπου 1.000.000 τόνους/έτος SRF και αυτό είναι όσο παρασκευάζει από τα σκουπίδια της ολόκληρη η υπόλοιπη Ευρώπη.

Το SRF o μόνος τρόπος να διατεθεί είναι στις τσιμεντοβιομηχανίες, όπου και εκεί πρόβλημα είναι.

H επιδίωξη όμως του ΥΠΕΚΑ φαίνεται να είναι για κάτι ακόμα χειρότερο.

Ολόκληρη η τσιμεντοβιομηχανία της χώρας μας, σύμφωνα με τις ίδια πηγή, υπερκαλύπτεται από το ήδη παραγόμενο RDF .της γνωστής (από το 2001) ΕΜΑΚ Λιοσίων.

Η επιδίωξη του ΥΠΕΚΑ είναι να κάψει το SRF επιδοτούμενο (από εμάς) σαν Α.Π.Ε. ΒΙΟΜΑΖΑ (με ποσόστωση) σε ιδιωτικές εγκαταστάσεις.

Το SRF έχει μόνο μία εφαρμογή , την καύση, αν δεν καεί θα πρέπει να θαφτεί (όπως γίνεται μέχρι τώρα με το RDF της ΕΜΑΚ Λιοσίων) και αυτό εκτός από μία πανάκριβη τρύπα στο νερό, είναι και παράνομο σύμφωνα και με την οδηγία 98/2008 σχετικά με την απαιτούμενη εκτροπή των βιολογικών από την ταφή.

Ο παράλογος αυτός σχεδιασμός που έχει επιβληθεί με την βία, την παραπληροφόρηση και την προπαγάνδα, επιχειρεί να διατηρείται τα το σύνολο σχεδόν των απορριμμάτων (τουλάχιστον το 80%) σε σύμμεικτη κατάσταση για να τα οδηγήσει στην ΒΙΟΞΗΡΑΝΣΗ και στην παραγωγή του RDF το 50% των σκουπιδιών της χώρας με μεγάλο οικολογικό κόστος, μεγάλα κατασκευαστικά κόστη αλλά και μεγάλο διαχειριστικό κόστος που πρέπει να ξεπερνάει και τα 300 euro/ τόνο .

Η υπόλοιπη Ευρώπη οδηγεί μόνο το 2% των σκουπιδιών της (ως μη χείρον βέλτιστο) στην Βιολογική Ξήρανση (παραγωγή SRF). 

Και ήδη κατά μέσο όρο λιγότερο από το 50% σε κεντρικές ‘’ολοκληρωμένες΄΄ εγκαταστάσεις που και αυτό μειώνεται δυναμικά με την διαρκώς αυξανόμενη ορθολογική διαχείριση, με την συμμετοχή του πολίτη, με κίνητρα, και μικρές αποκεντρωμένες εγκαταστάσεις κοινωνικού οφέλους που αυτό συνεπάγεται.

3/4

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η κατάσταση με τους ΠΕΣΔΑ είναι τόσο εξωφρενικά ανορθολογική που η μη-αντιμετώπισή της και το ότι ακόμα ‘’περνάει’’  λερώνει και ενοχοποιεί κόμματα, ΜΚΟ, νομικό σύστημα, δημόσιους λειτουργούς, ..εμάς όλους…,Πανεπιστήμια, τα πάντα.

Παράλληλα όμως, επειδή οι ΠΕΣΔΑ είναι μία πολύ κακο-στημένη απάτη δημιουργούν μία τεράστια ευκαιρία για την κοινωνία στο να τους χρησιμοποιήσει σαν διαγνωστικό εργαλείο αποκάλυψης των πολιτικών και ενός μεγάλου μέρους, των μηχανισμών διαπλοκής και διαφθοράς που έφεραν την χώρα μας σε αυτή τη δεινή κατάσταση.

Που αν κρίνουμε από την πορεία υλοποίησης των ΠΕ.Σ.Δ.Α. οι μηχανισμοί αυτοί φαίνεται να υπάρχουν παντού και να λειτουργούν αλώβητοι.

Πρέπει να δώσουμε τέλος. 

Η γνώση και η θέση δεν είναι προνόμια, είναι κοινωνική υποχρέωση.

Δημήτρης Δαμάσκος

μηχανολόγος μηχανικός

τηλ.210 -9629182

6977 464619

email: damaskosdimitrios@gmail.com

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ "ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ-Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ"

Συνάντηση συλλογικοτήτων Αττικής 

“υπάρχει λύση για τα σκουπίδια – η κοινωνία θα την επιβάλλει” 

Αθήνα, 10 Δεκεμβρίου 2011, στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο (Α.Σ.Ο.Ε.Ε.) 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Ενότητα 1 (11.00 - 14.00) 

Η υφιστάμενη κατάσταση και η εναλλακτική λύση 

Παρεμβάσεις: 

· Οι σχεδιασμοί κυβέρνησης και εργολάβων - η υφιστάμενη κατάσταση στην Αττική (Βαγγελιώ Σωτηροπούλου) 

· Αποκεντρωμένη διαχείριση: η μόνη λύση απέναντι στην κρίση του μοντέλου διαχείρισης των απορριμμάτων (Βαγγέλης Στογιάννης) 

· Ορθολογικά μοντέλα διαχείρισης - τα ψιλά γράμματα (Δημήτρης Δαμάσκος) 

· Βασικά στοιχεία του θεσμικού πλαισίου για τη διαχείριση των απορριμμάτων (Γ. Μπάλιας) 

Ακολουθεί συζήτηση και η ενότητα ολοκληρώνεται με τη διερεύνηση της δυνατότητας να υιοθετηθεί μια πρόταση συναντίληψης. 

Διάλειμμα (14.00 – 15.00) 

Ενότητα 2 (15.00 - 18.00) 

Ο ρόλος της κοινωνίας, αντιστάσεις - πρωτοβουλίες - μέτωπα 

Παρεμβάσεις: 

· Δημόσιος χαρακτήρας: μοναδικός δρόμος για χαμηλό κόστος και διαχείριση φιλική στο περιβάλλον (εκπρόσωπος ΠΟΕ ΟΤΑ) 

· Ο ρόλος των δήμων στην εφαρμογή μιας εναλλακτικής διαχείρισης, δυνατότητες και δυσκολίες (Τάκης Κωστάκης, αντιδήμαρχος δήμου Ν. Ιωνίας) 

· Θέσεις και εμπειρίες επιτροπών αγώνα και συλλογικοτήτων 

Ακολουθεί συζήτηση και η ενότητα ολοκληρώνεται με προτάσεις συντονισμού και κοινών δράσεων.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ - Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ

Η «Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων» σας προσκαλεί στη συνάντηση συλλογικοτήτων της Αττικής με αντικείμενο τη διαχείριση των απορριμμάτων και θέμα:

“υπάρχει λύση για τα σκουπίδια – η κοινωνία θα την επιβάλλει”.

το Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011, 11.00 – 18.00,

στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο (πρώην ΑΣΟΕΕ), Πατησίων 76

Σε μια περίοδο, που:

· τα απεχθή οικονομικά μέτρα και τα διαδοχικά μνημόνια υποδεικνύουν τη διαχείριση των απορριμμάτων σαν προνομιακό πεδίο δραστηριοποίησης των μεγάλων οικονομικών ομίλων

· η διαχρονική κυβερνητική ανοχή και πριμοδότηση των εργολαβικών συμφερόντων έρχεται να συναντηθεί με έναν αντικοινωνικό και αντιπεριβαλλοντικό τύπο διαχείρισης, σε πλήρη διάσταση με το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον, η ανάγκη να μιλήσουμε δημόσια για ένα εναλλακτικό μοντέλο διαχείρισης των απορριμμάτων, να αναζητήσουμε κοινή γλώσσα και να συγκροτήσουμε το πιο πλατύ μέτωπο των κοινωνικών δυνάμεων είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική.

Βάζουμε στο τραπέζι των συζητήσεων τους σχεδιασμούς κυβέρνησης και εργολάβων, τα βασικά στοιχεία του θεσμικού πλαισίου, τα ορθολογικά μοντέλα και τη λογική της αποκεντρωμένης διαχείρισης, σαν της μόνης λύσης απέναντι στην κρίση του μοντέλου διαχείρισης των απορριμμάτων. Διερευνούμε, παράλληλα, το ρόλο της κοινωνίας, αναδεικνύουμε τις αντιστάσεις και τις πρωτοβουλίες, δίνουμε το λόγο στα ζωντανά κινήματα των πολιτών και αναζητούμε τις αναγκαίες συνθέσεις.

Με τη συνάντηση αυτή φιλοδοξούμε να συνεισφέρουμε σε μια προσπάθεια ευρύτερης συνεννόησης και συσπείρωσης δυνάμεων στο «μέτωπο» της διαχείρισης των απορριμμάτων.

ΠΟΕ-ΟΤΑ. ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ;

• του Τάσου Κεφαλά , μέλους της “Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων”

Λόγος γίνεται για το περιεχόμενο των κινητοποιήσεων των εργαζομένων στην αυτοδιοίκηση, ιδιαίτερα στον τομέα της καθαριότητας, τη σχέση τους με την επιδίωξη για ένα εναλλακτικό μοντέλο διαχείρισης των απορριμμάτων και τη στάση της ΠΟΕ ΟΤΑ, που δίνει τον τόνο σ’ αυτές. Έχει νόημα μια τέτοια συζήτηση τώρα, στο μέσο μιας σκληρής αναμέτρησης με την κυβέρνηση, με επίκεντρο τα σκληρά μέτρα στο οικονομικό και εργασιακό πεδίο, σε εφαρμογή των επιταγών της τρόικας; Η απάντηση είναι απλή: αν όχι τώρα, πότε;

Το δυσοίωνο περιεχόμενο του τίτλου είναι προϊόν δύο παραγόντων: αφενός της διαπίστωσης ότι από το πλαίσιο των διεκδικήσεων των κινητοποιήσεων της ΠΟΕ ΟΤΑ απουσιάζουν κρίσιμα ζητήματα της διαχείρισης των απορριμμάτων και, αφετέρου, του, σχεδόν, συνειρμικού παραλληλισμού με την κατάληξη των κινητοποιήσεων των κατοίκων της Κερατέας. Η δε ανησυχία που, αναπόφευκτα, συνοδεύει αυτούς τους προβληματισμούς αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα, όταν είναι γνωστό ότι αυτοί που μπορούν να μεταφέρουν πειστικά στην κοινωνία το μήνυμα της ανάγκης για ένα ριζικά διαφορετικό μοντέλο διαχείρισης των απορριμμάτων είναι, δυστυχώς, πολλοί λίγοι. Όσο κι αν συνειδητοποιείται, καθημερινά, ότι το πρόβλημα αφορά όλη την κοινωνία. Ανάμεσά τους, οι εργαζόμενοι στην αυτοδιοίκηση και οι κάτοικοι περιοχών όπως η Φυλή, η Μαυροράχη και η Άσσηρος, η Κερατέα, το Γραμματικό κλπ.. 

Ο πρώτος παράγοντας, δηλαδή η απουσία της διεκδίκησης μιας εναλλακτικής διαχείρισης από το πλαίσιο των κινητοποιήσεων της ΠΟΕ ΟΤΑ, φαίνεται να αντανακλά μια λογική στρουθοκαμηλισμού. Μια λογική που αγνοεί ή υποτιμά, πλήρως, το γεγονός ότι η διατήρηση και η επέκταση του υφιστάμενου στρεβλού, αντιπεριβαλλοντικού και αντικοινωνικού τρόπου διαχείρισης των απορριμμάτων αποτελεί βασικό στόχο των μνημονιακών μέτρων και των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων που αυτά εξυπηρετούν. Αγνοεί κανείς ότι η διαχείριση των απορριμμάτων, μαζί με την ενέργεια, είναι από τους κύριους τομείς ενδιαφέροντος των λόμπι, που σπεύδουν να επωφεληθούν; 

Τα σποραδικά αναθέματα κατά της ιδιωτικοποίησης, δεν αρκούν για να καλύψουν αυτό το κενό. Ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από καθησυχαστικές δηλώσεις κορυφαίων συνδικαλιστών της ΠΟΕ ΟΤΑ ότι οι ιδιώτες δεν μπορούν να καλύψουν το έργο της αποκομιδής και ότι οι σχετικές αναθέσεις έχουν, κυρίως, επικοινωνιακό χαρακτήρα. Ακόμη κι αν αυτή η διαπίστωση έχει μια βάση σήμερα, μπορούν να είναι βέβαιοι ότι δεν θα έχουν οι ιδιώτες αυτή τη δυνατότητα αύριο; Οι ίδιοι δεν έχουν καταγγείλει σωρεία αποφάσεων δημοτικών συμβουλίων, ανά την Ελλάδα, που αναθέτουν την αποκομιδή των απορριμμάτων σε ιδιώτες; Δεν είναι και οι ίδιοι αποδέκτες των απειλών δημάρχων και κυβερνητικών παραγόντων για κατάργηση των υπηρεσιών καθαριότητας των δήμων; 

Είναι προφανές ότι η απουσία του “αντίπαλου δέους”, δηλαδή της αμφισβήτησης της υφιστάμενης κατάστασης και της διεκδίκησης ενός εναλλακτικού μοντέλου διαχείρισης, στρώνει το έδαφος στις επικοινωνιακές, αλλά και στις πρακτικές, επιδιώξεις της κυβέρνησης. Και, φυσικά, δεν πρόκειται στενά για την ιδιωτικοποίηση, αλλά για το συνολικό “πακέτο” της διαχείρισης, που επικεντρώνει στο συγκεντρωτικό τρόπο διαχείρισης, στις υπερδιαστασιολογημένες – σύνθετες εγκαταστάσεις επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων, στην υποβάθμιση της ανακύκλωσης και της κομποστοποίησης, στην πριμοδότηση της ενεργειακής αξιοποίησης και της καύσης. Όλα αυτά, εκτός των άλλων, προετοιμάζουν ένα μέλλον περιορισμού της απασχόλησης των εργαζομένων στην αυτοδιοίκηση και, ιδιαίτερα, στον τομέα της καθαριότητας. Είναι να απορεί κανείς για το γεγονός ότι αυτά τα ζητήματα δεν βρίσκουν θέση σε έναν αγώνα που υπερασπίζεται την απασχόληση και αντιμάχεται την εφεδρεία και τις απολύσεις. 

Ο δεύτερος παράγοντας σχετίζεται με τη λειψή αξιοποίηση εμπειριών, ακόμη κι αν είναι πολύ νωπές, όπως αυτές του αγώνα των κατοίκων της Κερατέας. Φαίνεται πως είτε η μνήμη ορισμένων είναι πολύ κοντή, είτε τα παθήματα εξακολουθούν να μη γίνονται μαθήματα. Τείνει να γίνει κοινή συνείδηση ότι, η άδοξη κατάληξη του συγκλονιστικού αγώνα των κατοίκων της Κερατέας, ανεξάρτητα από τις πολλές θετικές παρενέργειες και τις διαδικασίες που πυροδότησε, οφείλονταν κατά ένα μεγάλο μέρος στην πλήρη υποβάθμιση της διεκδίκησης μιας εναλλακτικής διαχείρισης, σε ένα αγώνα που όφειλε να έχει σαν κεντρικό αντικείμενο ακριβώς αυτό. 

Το ίδιο λάθος εκτιμώ ότι επαναλαμβάνεται στην περίπτωση των κινητοποιήσεων της ΠΟΕ ΟΤΑ: στο όνομα της πολιτικοποίησης του αγώνα των εργαζομένων, υποβαθμίζεται πλήρως το ιδιαίτερο και ουσιαστικό υπόβαθρο του αγώνα. Αυτό που δίνει νόημα στη κεντρική διεκδίκηση και, ταυτόχρονα, αποτελεί τη “νομιμοποιητική” βάση του και τον δικαιώνει στα μάτια ολόκληρης της κοινωνίας. 

Με αυτά τα δεδομένα, ο προβληματισμός για το ενδεχόμενο μιας ακόμη χαμένης ευκαιρίας, ίσως να είναι αβάσιμος, ίσως και όχι. Εκείνο που θεωρώ αναγκαίο, στο βαθμό που όλα αυτά δεν αποτελούν στενά προσωπικούς προβληματισμούς, είναι να ανοίξει μια σχετική συζήτηση, αφού “στη βράση κολλάει το σίδερο”. 

Με την ευκαιρία, δεν θα ήταν άσκοπο να γίνουν δυο ακόμη επισημάνσεις, που, ίσως, σκιαγραφούν πληρέστερα τη στάση της ΠΟΕ ΟΤΑ: 

· είναι αλήθεια πως, στο προηγούμενο διάστημα, η ΠΟΕ ΟΤΑ έπαιξε έναν καθοριστικό ρόλο στην αποτροπή της εφαρμογής μέρους του περιφερειακού σχεδιασμού της Αττικής. Αναφερόμαστε, ιδιαίτερα, στην προσπάθεια αδιαφανούς δημοπράτησης των μεγάλων μονάδων βιοξήρανσης και την κατηγορηματικά αρνητική της στάση στην προοπτική της καύσης των απορριμμάτων. 

· από την άλλη, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι κρατά αποστάσεις από τη λογική της αποκεντρωμένης διαχείρισης, συντηρεί τη λογική των μεγάλων κεντρικών εγκαταστάσεων επεξεργασίας - ταφής και των σταθμών μεταφόρτωσης, υιοθετεί τη συνέχιση της λειτουργίας της Φυλής, τις νέες εγκαταστάσεις στην Κερατέα και το Γραμματικό κλπ.. Πράγματα, δηλαδή, που, επίσης, συνιστούν ουσιαστικά στοιχεία του υφιστάμενου περιφερειακού σχεδιασμού. 

Είναι λογικό, λοιπόν, να περιμένει κανείς ότι μια κριτική του περιφερειακού σχεδιασμού διαχείρισης απορριμμάτων (ΠΕΣΔΑ) της Αττικής, από μέρους της ΠΟΕ ΟΤΑ, οφείλει να απαντήσει πειστικά και στα παραπάνω ζητήματα. 

Κλείνοντας: τους τελευταίους μήνες η εναλλακτική πρόταση της αποκεντρωμένης διαχείρισης κατακτά έδαφος μέσα στην κοινωνία. Μια άτυπη δικτύωση αναπτύσσεται ανάμεσα σε φορείς και συλλογικότητες σε όλη την Ελλάδα. Στα σκαριά, επίσης, βρίσκεται ο μονιμότερος συντονισμός επιτροπών αγώνα και συλλογικοτήτων της Αττικής. Θα ήταν ευχής έργο οι εργαζόμενοι στην αυτοδιοίκηση να πάρουν τη θέση που τους αναλογεί σε αυτό το διαμορφούμενο μέτωπο. Με την προϋπόθεση ότι θα επανεξεταστούν στάσεις και επιλογές, πράγμα απολύτως αναγκαίο και εφικτό. 

18/10/2011