ΕΡΧΕΤΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΓΥΡΟΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ;

• γράφει ο Αντώνης Κυπρής

Παρά τις 128 ημέρες συνεχών κινητοποιήσεων στα περίφημα μπλόκα της Κερατέας και παρά τις δικαστικές αποφάσεις που έχουν δικαιώσει τους κατοίκους της περιοχής το κράτος συνεχίζει την προσπάθεια τρομοκράτησής τους.

Συγκεκριμένα εδώ και λίγες ημέρες ελικόπτερο της αστυνομίας πετάει για αρκετές ώρες πάνω από τον αρχαιολογικό χώρο του Οβριόκαστρου. Το γεγονός έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση των κατοίκων οι οποίοι προειδοποιούν ότι θα βγουν και πάλι στους δρόμους δηλώνοντας ότι είναι έτοιμοι για έναν 2ο γύρο ο οποίος θα είναι εντελώς διαφορετικός και πιο έντονος από την προηγούμενη φορά.

Το παρακάτω κείμενο που στάλθηκε στο ίντερνετ από κάτοικο της περιοχής είναι χαρακτηριστικό του κλίματος που επικρατεί:

«Η Κερατέα από τις 11/12/2010 έως τις 18/4/2011, βίωσε ημέρες κατοχής, βίας καθώς και κτηνώδους καταστολής. Η Ελληνική Αστυνομία αποδεικνύοντας το μεγάλο της μίσος για τους πολίτες προέβη σε βιαιότητες και ακρότητες χωρίς προηγούμενο. Πυκνά νέφη δακρυγόνων μαζικές συλλήψεις, ψευδείς κατηγορίες, καθώς και άγριοι ξυλοδαρμοί συνιστούσαν το σκηνικό. Ήταν μια καλή προπόνηση για να καταπνίξουν όλες τις υπόλοιπες διαδηλώσεις όπως, στο Σύνταγμα και στη Θεσσαλονίκη. Παρόλα αυτά η σύγκρουση αυτή έληξε, χωρίς (από τύχη) θύματα. Η Κερατέα απέδειξε ότι δεν έχει μια στείρα αντίδραση, αλλά έχει και αντιπροτάσεις για να υποστηρίξει τη θέση της.

»Όμως η κυβέρνηση μάλλον διψάει για αίμα. Όχι μόνο σιωπά επιδεικτικά στην αντιπρότασή μας,ΑΛΛΑ βλέπουμε όλοι εδώ και λίγες μέρες ελικόπτερο της αστυνομίας πετάει για αρκετές ώρες πάνω απ' το Οβριόκαστρο. Είναι αρκετά πιθανό να ετοιμάζεται 2ος γύρος συγκρούσεων, όπου αυτή τη φορά είναι πιο σίγουρη η ύπαρξη νεκρών. Είναι να απορεί κανείς αν όλη αυτή η κατάσταση έχει να κάνει με τη διαχείριση των απορριμμάτων ή αποτελεί θέμα γοήτρου η θανατική καταδίκη της Κερατέας.

»Όποια και να είναι η πρόθεσή τους όμως, εμείς θα είμαστε έτοιμοι να αγωνιστούμε για να υπερασπίσουμε τον τόπο μας. Το χρωστάμε στην ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ μας» καταλήγει το κείμενο.

Η αλήθεια πάντως είναι ότι για να σταματήσει η «εμφύλια σύρραξη» στην περιοχή μεταξύ κράτους και κατοίκων θα πρέπει το κράτος να ασχοληθεί ουσιαστικά με τις προτάσεις που έχουν καταθέσει κατά καιρούς οι κάτοικοι και να καταλήξει σε μια συγκεκριμένη απόφαση έχοντας στο επίκεντρό του τον άνθρωπο και τις συνθήκες διαβίωσής του.

Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι «δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες» πόσο δε μάλλον όταν ένα ολόκληρο κράτος σε καθημερινή βάση ασχολείται με την διάσωση του συστήματος μιας χώρας που παραπαίει και πετάει τις συνθήκες διαβίωσης, την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια στον κάλαθο των αχρήστων…

ΠΗΓΗ: "ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ"

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ "ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ-Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ"

Συνάντηση συλλογικοτήτων Αττικής 

“υπάρχει λύση για τα σκουπίδια – η κοινωνία θα την επιβάλλει” 

Αθήνα, 10 Δεκεμβρίου 2011, στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο (Α.Σ.Ο.Ε.Ε.) 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Ενότητα 1 (11.00 - 14.00) 

Η υφιστάμενη κατάσταση και η εναλλακτική λύση 

Παρεμβάσεις: 

· Οι σχεδιασμοί κυβέρνησης και εργολάβων - η υφιστάμενη κατάσταση στην Αττική (Βαγγελιώ Σωτηροπούλου) 

· Αποκεντρωμένη διαχείριση: η μόνη λύση απέναντι στην κρίση του μοντέλου διαχείρισης των απορριμμάτων (Βαγγέλης Στογιάννης) 

· Ορθολογικά μοντέλα διαχείρισης - τα ψιλά γράμματα (Δημήτρης Δαμάσκος) 

· Βασικά στοιχεία του θεσμικού πλαισίου για τη διαχείριση των απορριμμάτων (Γ. Μπάλιας) 

Ακολουθεί συζήτηση και η ενότητα ολοκληρώνεται με τη διερεύνηση της δυνατότητας να υιοθετηθεί μια πρόταση συναντίληψης. 

Διάλειμμα (14.00 – 15.00) 

Ενότητα 2 (15.00 - 18.00) 

Ο ρόλος της κοινωνίας, αντιστάσεις - πρωτοβουλίες - μέτωπα 

Παρεμβάσεις: 

· Δημόσιος χαρακτήρας: μοναδικός δρόμος για χαμηλό κόστος και διαχείριση φιλική στο περιβάλλον (εκπρόσωπος ΠΟΕ ΟΤΑ) 

· Ο ρόλος των δήμων στην εφαρμογή μιας εναλλακτικής διαχείρισης, δυνατότητες και δυσκολίες (Τάκης Κωστάκης, αντιδήμαρχος δήμου Ν. Ιωνίας) 

· Θέσεις και εμπειρίες επιτροπών αγώνα και συλλογικοτήτων 

Ακολουθεί συζήτηση και η ενότητα ολοκληρώνεται με προτάσεις συντονισμού και κοινών δράσεων.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ - Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ

Η «Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων» σας προσκαλεί στη συνάντηση συλλογικοτήτων της Αττικής με αντικείμενο τη διαχείριση των απορριμμάτων και θέμα:

“υπάρχει λύση για τα σκουπίδια – η κοινωνία θα την επιβάλλει”.

το Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011, 11.00 – 18.00,

στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο (πρώην ΑΣΟΕΕ), Πατησίων 76

Σε μια περίοδο, που:

· τα απεχθή οικονομικά μέτρα και τα διαδοχικά μνημόνια υποδεικνύουν τη διαχείριση των απορριμμάτων σαν προνομιακό πεδίο δραστηριοποίησης των μεγάλων οικονομικών ομίλων

· η διαχρονική κυβερνητική ανοχή και πριμοδότηση των εργολαβικών συμφερόντων έρχεται να συναντηθεί με έναν αντικοινωνικό και αντιπεριβαλλοντικό τύπο διαχείρισης, σε πλήρη διάσταση με το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον, η ανάγκη να μιλήσουμε δημόσια για ένα εναλλακτικό μοντέλο διαχείρισης των απορριμμάτων, να αναζητήσουμε κοινή γλώσσα και να συγκροτήσουμε το πιο πλατύ μέτωπο των κοινωνικών δυνάμεων είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική.

Βάζουμε στο τραπέζι των συζητήσεων τους σχεδιασμούς κυβέρνησης και εργολάβων, τα βασικά στοιχεία του θεσμικού πλαισίου, τα ορθολογικά μοντέλα και τη λογική της αποκεντρωμένης διαχείρισης, σαν της μόνης λύσης απέναντι στην κρίση του μοντέλου διαχείρισης των απορριμμάτων. Διερευνούμε, παράλληλα, το ρόλο της κοινωνίας, αναδεικνύουμε τις αντιστάσεις και τις πρωτοβουλίες, δίνουμε το λόγο στα ζωντανά κινήματα των πολιτών και αναζητούμε τις αναγκαίες συνθέσεις.

Με τη συνάντηση αυτή φιλοδοξούμε να συνεισφέρουμε σε μια προσπάθεια ευρύτερης συνεννόησης και συσπείρωσης δυνάμεων στο «μέτωπο» της διαχείρισης των απορριμμάτων.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ: ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΦΟΡΤΙΟ

• Άρθρο τoυ Βαγγέλη Στογιάννη

Ο επίμονος αγώνας των κατοίκων της Κερατέας πρόσφατα, αλλά και όσοι άλλοι προηγήθηκαν αλλού, άσχετα από οποιαδήποτε άλλη πτυχή τους προσέφεραν μια τεράστια υπηρεσία: ανέδειξαν το τεράστιο πρόβλημα της κυρίαρχης αντίληψης για τις πολιτικές διαχείρισης των απορριμμάτων. Σήμερα είναι φανερό ότι σύντομα αυτό το πρόβλημα θα αγγίξει με άμεσο και οδυνηρό τρόπο τους κατοίκους όλης της χώρας. Το ζήτημα αυτό, με τη διαχρονική ευθύνη των κομμάτων εξουσίας αλλά και την ανοχή, την αδιαφορία και την συνενοχή των ΟΤΑ, τείνει να καθιερωθεί σαν το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό και οικονομικό σκάνδαλο των τελευταίων δεκαετιών, με ολέθριες συνέπειες στην ποιότητα ζωής, την δημόσια υγεία και το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων στην Ελλάδα. 

Ποια είναι η ουσία του θέματος

Αντίθετα με την εικόνα που καλλιεργούν τα ΜΜΕ παρουσιάζοντας τεχνικά αδιέξοδα προκειμένου να αποδεχτεί η κοινωνία ως δήθεν αναπόφευκτες καταστροφικές γι’ αυτήν επιλογές, προς όφελος των συμφερόντων των μεγάλων κατασκευαστικών και επιχειρηματικών ομίλων, το θέμα δεν έγκειται στο ΠΟΥ θα πάνε τα σκουπίδια, αλλά κυρίως στο ΠΩΣ θα γίνεται η διαχείρισή τους. 

Το δεδομένο από το οποίο οφείλουμε να ξεκινήσουμε είναι ότι η σύνθεση των απορριμμάτων είναι γνωστή (40 - 60% ανακυκλώσιμα, 40-60% ζυμώσιμα, έως 10% υπολείμματα και αδρανή). Το βασικό ζήτημα το οποίο προκύπτει είναι η ανακύκλωση και αξιοποίηση όλων αυτών. 

Η βασική πρόταση

Α) Σε επίπεδο παραγωγής απορριμμάτων απαιτείται διαλογή στην πηγή (νοικοκυριό, χώρος εργασίας κλπ.) κατά κατηγορίες ανακυκλώσιμων υλικών όπως π.χ. 1. χαρτί, 2. πλαστικά, μέταλλα, γυαλί 3. ζυμώσιμα (υλικά φυτικής ή ζωικής προέλευσης) 4. υπολείμματα κάθε είδους. 

Ένα σύστημα διαλογής στην πηγή θα μειώσει δραστικά την παραγωγή σύμμεικτων απορριμμάτων (απορρίμματα που δεν έχει προηγηθεί διαλογή και διαχωρισμός τους). Η διαλογή στην πηγή έχει να κάνει ασφαλώς και με τη διαπαιδαγώγηση του πληθυσμού – όμως το θέμα αυτό είναι απλά θέμα χρόνου, διαφώτισης και παιδείας 

Β) Σε επίπεδο Δήμου, ομάδων Δήμων, ή πληθυσμιακών ενοτήτων έως 200.000 ανθρώπων χρειάζεται ξεχωριστή αποκομιδή των προδιαλεγμένων από τα σύμμεικτα και διοχέτευση του συνόλου των απορριμμάτων σε μικρές κοντινές, χαμηλού κόστους εγκαταστάσεις. Οι εγκαταστάσεις αυτές θα είναι ολοκληρωμένης διαχείρισης με στοιχειώδη μηχανολογικό εξοπλισμό διαχωρισμού των σύμμεικτων που απομένουν. 

Η διαλογή των σύμμεικτων θα επιτρέπει την αφαίρεση των ανακτισίμων τα οποία προστιθέμενα στις αντίστοιχες κατηγορίες των προδιαλεγμένων οδηγούνται για περαιτέρω μεταποίηση και επαναχρησιμοποίησή τους από κεντρικές βιομηχανικές μονάδες π.χ. λιώσιμο του αλουμινίου ή του γυαλιού και κατασκευή άλλων προϊόντων από αλουμίνιο ή γυαλί. 

Σε ότι αφορά το ζυμώσιμο τμήμα των απορριμμάτων η απάντηση είναι απλή: αερόβια κομποστοποίηση, αφαίρεση των αδρανών υλικών (π.χ. μπάζα από επισκευές) με κοσκίνισμα και αξιοποίηση του κομπόστ σαν υψηλής ποιότητας εδαφοβελτιωτικό υλικό. 

Τα αδρανή που προκύπτουν από όλη την πιο πάνω διαδικασία, αξιοποιούνται στην οδοποιία ή σε αποκαταστάσεις τοπίου (π.χ. αποκατάσταση λατομείων). 

Πλεονεκτήματα αυτού του είδους διαχείρισης

Τέτοιες εγκαταστάσεις διαχείρισης μπορεί να τοποθετηθούν σχεδόν παντού και πολύ κοντά σε χώρους κατοικίας (δεν ενοχλούν με οσμές, θορύβους κλπ) 

• Δεν απαιτείται μεγάλη επένδυση για σταθμούς μεταφόρτωσης ακριβά μηχανικά συστήματα διαχωρισμού, κατασκευή ΧΥΤΑ, ΧΥΤΥ κλπ κάτι που κάνει εφικτή την ανάληψη του κόστους κατασκευής από Δήμους, ομάδες Δήμων ή την κοινότητα (πληθυσμιακή ενότητα έως 200.000 ανθρώπων)

• Δημιουργεί θέσεις εργασίας – ιδιαίτερα καθώς απαιτεί κύρια ανθρώπους αντί μηχανών 

• Εκμηδενίζει τα περιβαλλοντικά κόστη (όλα) 

• Παράγει εξαιρετικής ποιότητας κομπόστ, αυξάνοντας έτσι τις δυνατότητες αξιοποίησής του

• Έχει χαμηλές ενεργειακές απαιτήσεις

• Τείνει σε παραγωγή μηδενικών αποβλήτων.

• Οδηγεί σε δραστική μείωση του κόστους διαχείρισης των απορριμμάτων – που μεταφράζεται σε χαμηλότερα δημοτικά τέλη. 

• Δημιουργεί τις προϋποθέσεις για εργατική και κοινωνική διαχείριση και έλεγχο της εγκατάστασης και λειτουργίας της. Από τη μια το πολύ μικρό κόστος δεν κάνει ελκυστική την επιδίωξη ανάληψης της κατασκευής και διαχείρισής τους, από τους εργολάβους που λυμαίνονται τη διαχείριση των σκουπιδιών. Από την άλλη, αν η εγκατάσταση είναι δημοτική/κοινωνική και αν τα οφέλη της πηγαίνουν στην κοινότητα και δεν μετατρέπονται σε κέρδη για τους εργαλάβους, οι κάτοικοι έχουν σαφές κίνητρο να ασχολούνται με την σωστή και αποτελεσματική διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή, δηλαδή το σπίτι τους.

Τι έχει συμβεί μέχρι τώρα αντί του αυτονόητου στη διαχείριση των απορριμμάτων;

Με ευθύνη της πολιτείας, των κομμάτων εξουσίας και των ΟΤΑ που καλοβλέπουν την εμπλοκή μεγάλων συμφερόντων στη διαχείριση των σκουπιδιών η χώρα έχει γεμίσει από αυτά τα τέρατα που ακούνε στο όνομα ΧΥΤΑ. 

Πρόκειται για συμπλέγματα τεχνητών βουνών σκουπιδιών που επικαλύπτονται με επιφανειακές αναπλάσεις προσπαθώντας να κρύψουν ότι συνιστούν περιβαλλοντικό εφιάλτη και καζάνια που βράζουν επί δεκαετίες δημιουργώντας φόβους ακόμα και για μελλοντικά ατυχήματα απρόβλεπτων διαστάσεων. Ρυπαίνουν με τις διαρροές των στραγγισμάτων τους τα υπόγεια νερά με ανεξέλεγκτο τρόπο. Ήδη σε πηγάδια στο Θριάσιο και στη Μαύρη Ώρα ανιχνεύονται συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων όπως χρώμιο, σε ποσότητες εξαπλάσιες από τον Ασωπό! 

Όταν συμβαίνουν κατολισθήσεις όγκων σκουπιδιών καταστρέφονται οι στοιχειώδης υποδομές απομάκρυνσης του βιοαερίου που εκλύεται με αποτέλεσμα να γίνονται τοξικές πυριτιδαποθήκες ικανές να αφανίσουν ολόκληρες περιοχές! 

Τι σχεδιάζουν σήμερα

Όλοι αυτοί που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση, σήμερα, με το μανδύα του εκσυγχρονισμού, προωθούν: 

- Τη δημιουργία νέων κυττάρων (επεκτάσεων) στους υφιστάμενους ΧΥΤΑ ανά την χώρα καθώς και την κατασκευή νέων ΧΥΤΑ (π.χ. Γραμματικό, Κερατέα). 

- Μόνο στην Αττική σχεδιάζουν τη δημιουργία 4 μεγάλων κεντρικών εγκαταστάσεων επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων που περιλαμβάνουν την τεχνολογία της βιολογικής ξήρανσης η οποία αποτελεί προπομπό της καύσης και τορπιλίζει τη δυνατότητα ανακύκλωσης. Πρόκειται για μέθοδο που αφαιρεί στοιχειωδώς τα μέταλλα και αφυδατώνει τα υπόλοιπα σκουπίδια, προετοιμάζοντάς τα για καύση. Τα σκουπίδια αυτά ονομάζονται SRF (secondary recovered fuel). Εκτός των άλλων επιπτώσεων η καύση των απορριμμάτων προκαλεί και την παραγωγή τεράστιων ποσοτήτων τοξικής τέφρας με σχεδόν ανυπέρβλητες δυσκολίες για την ασφαλή διαχείρισή της. 

- Αντίστοιχες εγκαταστάσεις υλοποιούνται με τον υφιστάμενο εθνικό και περιφερειακό σχεδιασμό σε όλη τη χώρα. 

- Εκχωρούν τη διαχείριση των απορριμμάτων σε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και κυρίως στα μονοπωλιακά συγκροτήματα που προωθούν την τεχνολογία της βιολογικής ξήρανσης. 

- Σχεδιάζουν την αστρονομική εκτόξευση των τελών διαχείρισης (τεράστια αύξηση δημοτικών τελών) για να καλυφθεί το εξωφρενικό κόστος της προωθούμενης μεθόδου. 

- Διαστρεβλώνουν τη σημασία των ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή, λογίζοντας σαν βιομάζα την καύση προϊόντων σκουπιδιών καταστρατηγώντας τη σχετική κοινοτική οδηγία (2008/98/ΕΚ) που σκόπιμα δεν έχουν ενσωματώσει στην εθνική νομοθεσία. 

- Σχεδιάζουν την ετήσια εισαγωγή μέσω του Αστακού 7 εκατομμυρίων τόνων SRF και την καύση τους ως βιομάζα σε μονάδες στον Αστακό, τον Βόλο και την Β. Ελλάδα για παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Η μονάδα του Βόλου ήδη αδειοδοτείται από την ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας). Ενδεικτικά μόνο αξίζει να αναφερθεί ότι το σύνολο των σκουπιδιών της χώρας μετά βίας φτάνει τα 5,5 εκ. τόνους το χρόνο (χωρίς τα 7 εκατομμύρια τόνους που πρόκειται να εισαχθούν)! 

Και τώρα τι γίνεται;

Αποτελεί ζήτημα επιβίωσης της ελληνικής κοινωνίας το να ακυρωθούν και να ανατραπούν αυτά τα σχέδια από την διεκδίκηση και υλοποίηση της εφαρμογής ενός βιώσιμου μοντέλου ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων. Είναι επίκαιρη όσο ποτέ η απαίτηση για: 

- την υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού συμφέροντος με την απαλλαγή της διαχείρισης των σκουπιδιών από πολιτικές που τις συνδέουν με εργολαβικά συμφέροντα. 

- την άμεση προώθηση της λειτουργίας μικρών αποκεντρωμένων εγκαταστάσεων ολοκληρωμένης διαχείρισης υπό συνθήκες εργατικού και κοινωνικού ελέγχου και διαχείρισης. 

- την εξαίρεση όλων των τεχνολογιών που οδηγούν στην καύση των σκουπιδιών. 

- την ενίσχυση όλων των διαδικασιών ανακύκλωσης. 

- την απόρριψη της επιλογής του ΥΠΕΚΑ να επιτρέψει την άτυπη αναγνώριση του SRF σαν πλήρως βιοαποδομήσιμο υλικό με συνέπεια η χρήση του να λογίζεται σαν ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή (η ηλεκτροπαραγωγή από ΑΠΕ επιδοτείται και γι’ αυτό οι μεγαλοεργολάβοι των σκουπιδιών επεδίωξαν και κατάφεραν να εντάξουν την καύση των απορριμμάτων για ηλεκτροπαραγωγή στις ΑΠΕ).

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΑΜΑΣΚΟΥ

Πολύ καλό κείμενο του Β.Στογιάννη που αναλύει: 

Το σφάλμα (οικολογικό έγκλημα - οικονομικό σκάνδαλο) των ΠΕΣΔΑ .

Κατά την άποψή μου σκιαγραφεί επίσης τις συνθήκες διαπλοκής – διαφθοράς ή (και) ανικανότητας-αδυναμίας σε κόμματα, ΜΚΟ, ΟΤΑ, κ.ο.κ. ….αφού αυτοί οι σχεδιασμοί προχωρούν ακάθεκτοι. 

Προσδιορίζει την εύκολη και άμεσα εφικτή λύση (σύμφωνα με την ορθή εφαρμογή της νομοθεσίας, την τέχνη και την επιστήμη, την ισχύουσα τάση σήμερα και την μέση ευρωπαική πρακτική που με διαρκώς επιταχυνόμενους ρυθμούς εδράζεται στον Διαχωρισμό στην Πηγή).

Η μοναδική μου προσθήκη-εξειδίκευση στο κείμενό αυτό είναι ότι οι εγκαταστάσεις συγκέντρωσης – διάθεσης/εμπορίας των διαχωρισμένων  στην πηγή υλικών συσκευασίας να είναι περισσότερες και μικρότερες (για έως 5-15.000 κατοίκους και όχι για 200.000).

Το ίδιο και για τις εγκαταστάσεις κομποστοποίησης προδιαλεγμένου-διαχωρισμένου στην πηγή βιοαποδομήσιμου.

Και αυτά σαν προτεραιότητα (όπου και όσο είναι κατά περίσταση δυνατό – σύμφωνα και με την ορθή ερμηνεία της αρχής της εγγύτητας)) 

Μεγάλες εγκαταστάσεις περίπλοκης επεξεργασίας όπου απαιτείται ‘’οικονομία κλίμακος’’ είναι απαραίτητες για τα εναπομένοντα σε σύμμεικτη κατάσταση.

Και π.χ. για 200.000 κατοίκους δεν πρέπει αυτές να ξεπερνάνε σχεδιαστικά τους 30.000 τόνους/έτος που είναι το 30% των παραγομένων 100.000 τόνων/έτος.

Η μείωση του ποσοστού των σκουπιδιών που παραμένουν σε σύμμεικτη μορφή πρέπει να συνδέεται άμεσα, ξεκάθαρα και αναλυτικά κατανοητά με τα δημοτικά τέλη. Αυτό είναι το ισχυρό κίνητρο που μέχρι στιγμής, λόγω διαφθοράς(?), διαπλοκής(?), ανικανότητας(?), δεν έχει ακόμα τεθεί σε λειτουργία. 

Το αναμενόμενο αποτέλεσμα είναι η περαιτέρω μείωση στα εξής:

1/ των χρόνων υλοποίησης των αποτελεσμάτων (τα μικρά συστήματα έχουν ταχύτερους ρυθμούς απόκρισης…) 

2/ στα κόστη μεταφοράς-διαχείρισης-κατασκευής-περιβάλλοντος.

3/ στην αλλοτρίωση του καταναλωτή-παραγωγού από τα αποτελέσματα (οικονομικά, οικολογικά…) των ενεργειών του (διαχωρισμός).

Πράγμα που θα εντείνει αυξανόμενα την συμμετοχή του κόσμου καθώς και τον αποτελεσματικά τεκμηριωμένο έλεγχο και τις εξειδικευμένες και άμεσες πιέσεις από τους πολίτες προς τους δυστροπούντες ΟΤΑ. 

05/04/11

Δ.Σ.ΔΑΜΑΣΚΟΣ

ΠΗΓΗ: GREEN-ATTACT.BLOGSPOT.COM 

Διαβούλευση για τα σκουπίδια;

από το http://aftodioikisi.gr

Είναι αλήθεια ότι στην πρόσφατη ημερίδα που πραγματοποίησαν ΥΠΕΚΑ και Περιφέρεια Αττικής για τη διαχείριση των απορριμάτων στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας δεν κλήθηκαν όλες οι εταιρείες που συμμετέχουν στη διαβούλευση, ενόψει του διεθνούς διαγωνισμού για την εφαρμογή του περιφερειακού σχεδιασμού;

Είναι αλήθεια ότι σε επικοινωνία εκπροσώπων των εταιρειών που δεν κλήθηκαν με συνεργάτες των κκ. Παπακωνσταντίνου και Σγουρού ο ένας έριχνε την ευθύνη στον άλλο;

Είναι αλήθεια, επίσης, ότι την ίδια ώρα οι εκπρόσωποι συγκεκριμένης εταιρείας που ο ιδιοκτήτης της είναι και ιδιοκτήτης ΜΜΕ (ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δε θίγουμε) όχι μόνο ήταν ευάριθμοι αλλά και είχαν τοποθετηθεί σε περίοπτη θέση, με αποτέλεσμα ορισμένοι να υποστηρίζουν ότι «δεν τηρούνται ούτε καν τα προσχήματα»;

ΠΟΕ-ΟΤΑ. ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ;

• του Τάσου Κεφαλά , μέλους της “Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων”

Λόγος γίνεται για το περιεχόμενο των κινητοποιήσεων των εργαζομένων στην αυτοδιοίκηση, ιδιαίτερα στον τομέα της καθαριότητας, τη σχέση τους με την επιδίωξη για ένα εναλλακτικό μοντέλο διαχείρισης των απορριμμάτων και τη στάση της ΠΟΕ ΟΤΑ, που δίνει τον τόνο σ’ αυτές. Έχει νόημα μια τέτοια συζήτηση τώρα, στο μέσο μιας σκληρής αναμέτρησης με την κυβέρνηση, με επίκεντρο τα σκληρά μέτρα στο οικονομικό και εργασιακό πεδίο, σε εφαρμογή των επιταγών της τρόικας; Η απάντηση είναι απλή: αν όχι τώρα, πότε;

Το δυσοίωνο περιεχόμενο του τίτλου είναι προϊόν δύο παραγόντων: αφενός της διαπίστωσης ότι από το πλαίσιο των διεκδικήσεων των κινητοποιήσεων της ΠΟΕ ΟΤΑ απουσιάζουν κρίσιμα ζητήματα της διαχείρισης των απορριμμάτων και, αφετέρου, του, σχεδόν, συνειρμικού παραλληλισμού με την κατάληξη των κινητοποιήσεων των κατοίκων της Κερατέας. Η δε ανησυχία που, αναπόφευκτα, συνοδεύει αυτούς τους προβληματισμούς αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα, όταν είναι γνωστό ότι αυτοί που μπορούν να μεταφέρουν πειστικά στην κοινωνία το μήνυμα της ανάγκης για ένα ριζικά διαφορετικό μοντέλο διαχείρισης των απορριμμάτων είναι, δυστυχώς, πολλοί λίγοι. Όσο κι αν συνειδητοποιείται, καθημερινά, ότι το πρόβλημα αφορά όλη την κοινωνία. Ανάμεσά τους, οι εργαζόμενοι στην αυτοδιοίκηση και οι κάτοικοι περιοχών όπως η Φυλή, η Μαυροράχη και η Άσσηρος, η Κερατέα, το Γραμματικό κλπ.. 

Ο πρώτος παράγοντας, δηλαδή η απουσία της διεκδίκησης μιας εναλλακτικής διαχείρισης από το πλαίσιο των κινητοποιήσεων της ΠΟΕ ΟΤΑ, φαίνεται να αντανακλά μια λογική στρουθοκαμηλισμού. Μια λογική που αγνοεί ή υποτιμά, πλήρως, το γεγονός ότι η διατήρηση και η επέκταση του υφιστάμενου στρεβλού, αντιπεριβαλλοντικού και αντικοινωνικού τρόπου διαχείρισης των απορριμμάτων αποτελεί βασικό στόχο των μνημονιακών μέτρων και των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων που αυτά εξυπηρετούν. Αγνοεί κανείς ότι η διαχείριση των απορριμμάτων, μαζί με την ενέργεια, είναι από τους κύριους τομείς ενδιαφέροντος των λόμπι, που σπεύδουν να επωφεληθούν; 

Τα σποραδικά αναθέματα κατά της ιδιωτικοποίησης, δεν αρκούν για να καλύψουν αυτό το κενό. Ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από καθησυχαστικές δηλώσεις κορυφαίων συνδικαλιστών της ΠΟΕ ΟΤΑ ότι οι ιδιώτες δεν μπορούν να καλύψουν το έργο της αποκομιδής και ότι οι σχετικές αναθέσεις έχουν, κυρίως, επικοινωνιακό χαρακτήρα. Ακόμη κι αν αυτή η διαπίστωση έχει μια βάση σήμερα, μπορούν να είναι βέβαιοι ότι δεν θα έχουν οι ιδιώτες αυτή τη δυνατότητα αύριο; Οι ίδιοι δεν έχουν καταγγείλει σωρεία αποφάσεων δημοτικών συμβουλίων, ανά την Ελλάδα, που αναθέτουν την αποκομιδή των απορριμμάτων σε ιδιώτες; Δεν είναι και οι ίδιοι αποδέκτες των απειλών δημάρχων και κυβερνητικών παραγόντων για κατάργηση των υπηρεσιών καθαριότητας των δήμων; 

Είναι προφανές ότι η απουσία του “αντίπαλου δέους”, δηλαδή της αμφισβήτησης της υφιστάμενης κατάστασης και της διεκδίκησης ενός εναλλακτικού μοντέλου διαχείρισης, στρώνει το έδαφος στις επικοινωνιακές, αλλά και στις πρακτικές, επιδιώξεις της κυβέρνησης. Και, φυσικά, δεν πρόκειται στενά για την ιδιωτικοποίηση, αλλά για το συνολικό “πακέτο” της διαχείρισης, που επικεντρώνει στο συγκεντρωτικό τρόπο διαχείρισης, στις υπερδιαστασιολογημένες – σύνθετες εγκαταστάσεις επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων, στην υποβάθμιση της ανακύκλωσης και της κομποστοποίησης, στην πριμοδότηση της ενεργειακής αξιοποίησης και της καύσης. Όλα αυτά, εκτός των άλλων, προετοιμάζουν ένα μέλλον περιορισμού της απασχόλησης των εργαζομένων στην αυτοδιοίκηση και, ιδιαίτερα, στον τομέα της καθαριότητας. Είναι να απορεί κανείς για το γεγονός ότι αυτά τα ζητήματα δεν βρίσκουν θέση σε έναν αγώνα που υπερασπίζεται την απασχόληση και αντιμάχεται την εφεδρεία και τις απολύσεις. 

Ο δεύτερος παράγοντας σχετίζεται με τη λειψή αξιοποίηση εμπειριών, ακόμη κι αν είναι πολύ νωπές, όπως αυτές του αγώνα των κατοίκων της Κερατέας. Φαίνεται πως είτε η μνήμη ορισμένων είναι πολύ κοντή, είτε τα παθήματα εξακολουθούν να μη γίνονται μαθήματα. Τείνει να γίνει κοινή συνείδηση ότι, η άδοξη κατάληξη του συγκλονιστικού αγώνα των κατοίκων της Κερατέας, ανεξάρτητα από τις πολλές θετικές παρενέργειες και τις διαδικασίες που πυροδότησε, οφείλονταν κατά ένα μεγάλο μέρος στην πλήρη υποβάθμιση της διεκδίκησης μιας εναλλακτικής διαχείρισης, σε ένα αγώνα που όφειλε να έχει σαν κεντρικό αντικείμενο ακριβώς αυτό. 

Το ίδιο λάθος εκτιμώ ότι επαναλαμβάνεται στην περίπτωση των κινητοποιήσεων της ΠΟΕ ΟΤΑ: στο όνομα της πολιτικοποίησης του αγώνα των εργαζομένων, υποβαθμίζεται πλήρως το ιδιαίτερο και ουσιαστικό υπόβαθρο του αγώνα. Αυτό που δίνει νόημα στη κεντρική διεκδίκηση και, ταυτόχρονα, αποτελεί τη “νομιμοποιητική” βάση του και τον δικαιώνει στα μάτια ολόκληρης της κοινωνίας. 

Με αυτά τα δεδομένα, ο προβληματισμός για το ενδεχόμενο μιας ακόμη χαμένης ευκαιρίας, ίσως να είναι αβάσιμος, ίσως και όχι. Εκείνο που θεωρώ αναγκαίο, στο βαθμό που όλα αυτά δεν αποτελούν στενά προσωπικούς προβληματισμούς, είναι να ανοίξει μια σχετική συζήτηση, αφού “στη βράση κολλάει το σίδερο”. 

Με την ευκαιρία, δεν θα ήταν άσκοπο να γίνουν δυο ακόμη επισημάνσεις, που, ίσως, σκιαγραφούν πληρέστερα τη στάση της ΠΟΕ ΟΤΑ: 

· είναι αλήθεια πως, στο προηγούμενο διάστημα, η ΠΟΕ ΟΤΑ έπαιξε έναν καθοριστικό ρόλο στην αποτροπή της εφαρμογής μέρους του περιφερειακού σχεδιασμού της Αττικής. Αναφερόμαστε, ιδιαίτερα, στην προσπάθεια αδιαφανούς δημοπράτησης των μεγάλων μονάδων βιοξήρανσης και την κατηγορηματικά αρνητική της στάση στην προοπτική της καύσης των απορριμμάτων. 

· από την άλλη, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι κρατά αποστάσεις από τη λογική της αποκεντρωμένης διαχείρισης, συντηρεί τη λογική των μεγάλων κεντρικών εγκαταστάσεων επεξεργασίας - ταφής και των σταθμών μεταφόρτωσης, υιοθετεί τη συνέχιση της λειτουργίας της Φυλής, τις νέες εγκαταστάσεις στην Κερατέα και το Γραμματικό κλπ.. Πράγματα, δηλαδή, που, επίσης, συνιστούν ουσιαστικά στοιχεία του υφιστάμενου περιφερειακού σχεδιασμού. 

Είναι λογικό, λοιπόν, να περιμένει κανείς ότι μια κριτική του περιφερειακού σχεδιασμού διαχείρισης απορριμμάτων (ΠΕΣΔΑ) της Αττικής, από μέρους της ΠΟΕ ΟΤΑ, οφείλει να απαντήσει πειστικά και στα παραπάνω ζητήματα. 

Κλείνοντας: τους τελευταίους μήνες η εναλλακτική πρόταση της αποκεντρωμένης διαχείρισης κατακτά έδαφος μέσα στην κοινωνία. Μια άτυπη δικτύωση αναπτύσσεται ανάμεσα σε φορείς και συλλογικότητες σε όλη την Ελλάδα. Στα σκαριά, επίσης, βρίσκεται ο μονιμότερος συντονισμός επιτροπών αγώνα και συλλογικοτήτων της Αττικής. Θα ήταν ευχής έργο οι εργαζόμενοι στην αυτοδιοίκηση να πάρουν τη θέση που τους αναλογεί σε αυτό το διαμορφούμενο μέτωπο. Με την προϋπόθεση ότι θα επανεξεταστούν στάσεις και επιλογές, πράγμα απολύτως αναγκαίο και εφικτό. 

18/10/2011 

ΘΑ ΡΙΞΟΥΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ; ΘΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ;

Πληροφορίες από τον χώρο των εργαζόμενων στην καθαριότητα των Δήμων αναφέρουν ότι μπροστά στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί, εξετάζεται το ενδεχόμενο τα απορρίμματα που θα συγκεντρώσουν ιδιώτες από την Αθήνα, να απορριφθούν στον υπό κατασκευή ΧΥΤΑ στο Γραμματικό, μετά το κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής από τους εργαζόμενους.

Θυμίζουμε ότι στο υπό κατασκευή ΧΥΤΑ στο Γραμματικό δεν έχει ολοκληρωθεί η στεγανοποίηση και το έργο έχει σταματήσει (βλέπε εδώ). Κατά συνέπεια οποιαδήποτε ποσότητα απορριμμάτων εναποτεθεί στον χώρο, τον μετατρέπει αυτόματα σε ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ ΧΩΜΑΤΕΡΗ.

Δεν θεωρώ πιθανή μια τέτοια εξέλιξη, αλλά επειδή οι κάθε είδους  "διαχειριστές" έχουν αποδείξει την ανικανότητά τους να κάνουν λογικές σκέψεις, οφείλω να τους προειδοποιήσω: ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΤΕ! ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ! ΞΕΧΑΣΤΕ ΤΟ!

 Ας το έχουν υπόψη τους όσοι ανεγκέφαλοι επεξεργάζονται τέτοια σενάρια.

Σε κάθε περίπτωση καλώ τους κατοίκους του Δήμου Μαραθώνα ΣΕ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ!